Заҳри гулӣ ки ҳавои дилами ниқоби кушод

زهر گلی که هوای دلم نقاب گشاد

Фалаки бглшн ҳасрат навишт ва дод ббод

فلک بگلشن حسرت نوشت و داد بباد

Ҳрони гиреҳ ки дар он нақди муддаои бастанд

هرآن گره که در آن نقد مدعا بستند

Бдомни талаби муддаии ниҳоди кушод

بدامن طلب مدعی نهاد گشاد

Замонаи ғайри ?илам нома нест таснифаш

زمانه غیر الم نامه نیست تصنیفش

Дилами зи сафҳаи феҳрист бар гирифтаи савод

دلم ز صفحه فهرست بر گرفته سواد

Маханд агар бФсўни замонаи дили бастам

مخند اگر بفسون زمانه دل بستم

На беҳтарами зи сулаймон ки такя зад бар бод

نه بهترم ز سلیمان که تکیه زد بر باد

Кадоми шаҳват аз обоӣ сабъа шуд содир

کدام شهوت از آبای سبعه شد صادر

Кадоми нутфа ки аз ИМАоти арбаъаи зод

کدام نطفه که از امهات اربعه زاد

Ки рӯзгори бмўлўди душманони туам

که روزگار بمولود دشمنان توام

Дусади киришмаи ниФшонд дар мборкбод

دوصد کرشمه نیفشاند در مبارکباد

Чароғи меҳри нмимирдои фалаки як субҳ

چراغ مهر نمیمیردای فلک یک صبح

Биравем ар нагушойӣ даричаи бедод

برویم ار نگشایی دریچه بیداد

Чаҳ хезад аз нафаси сарди ман бҳли як рӯз

چه خیزد از نفس سرد من بهل یک روز

Ки з мҳрир баҷушад зкўраҳи ҳаддод

که ز مهریر بجوشد زکوره حداد

Дигар бинола нмиризми обрӯии нафас

دگر بناله نمیریزم آبروی نفس

Ки чашмаи чашма аз ин об додаам бар бод

که چشمه چشمه از این آب داده ام بر باد

Кадоми нола намебшълаҳ барбастам

کدام ناله میانش بشعله بربستم

Ки рӯзгори бмнъи асар фурӯ накушод

که روزگار بمنع اثر فرو نگشاد

Кадоми нолаи сириштами бдоғи дили кўро

کدام ناله سرشتم بداغ دل کورا

Замона дар караи змҳрири ғӯтаи надод

زمانه در کره زمهریر غوطه نداد

Гирифтам онкии зиёди ту манъ дил накунам

گرفتم آنکه زیاد تو منع دل نکنم

Ки меҳрбон шавад ин умри Нӯҳ ва ин фарёд

که مهربان شود این عمر نوح و این فریاد

Ббхти биҳнрм он кунад хиҷолати аҷз

ببخت بیهنرم آن کند خجالت عجز

Ки заъфи бодаи мухилли зифоф бо домод

که ضعف باده مخل زفاف با داماد

Мадори зиндагӣам бар маломат аст куҷост

مدار زندگیم بر ملامت است کجاست

Дурӯғи маслиҳатомезу тешаи Фарҳод

دروغ مصلحت آمیز و تیشه فرهاد

Аз он задаст ҳунарҳои худ нминолм

از آن زدست هنرهای خود نمینالم

Ки бар Заҳир аз ин шеваи ҳеҷ дар накушод

که بر ظهیر از این شیوه هیچ در نگشاد

Бад-ӣни сифат ки бъҳд ҳаёт бигушоӣанд

بدین صفت که بعهد حیات بگشایند

Ҳори чашмаи хӯн аз дилами бпиши ъинод

هار چشمه خون از دلم بپیش عناد

Чаҳ дили кушояд аз инам ки баъд ман гӯйанд

چه دل گشاید از اینم که بعد من گویند

Ки бӯдааст фалони доми исмаи устод

که بوده است فلان دام اسمه استاد

Аз инки баъд баридани тамом шона шавад

از اینکه بعد بریدن تمام شانه شود

Гиреҳ кушода нагардад зтраҳи шамшод

گره گشاده نگردد زطره شمشاد

Бичишам сидқ назар мекунам баҳр чаҳ гузашт

بچشم صدق نظر میکنم بهر چه گذشت

Ҷузи ин савоб набинам ки дорадам дилшод

جز این صواب نبینم که داردم دلشاد

Ки дар мадоеҳи ду нони табиати мулкӣ

که در مدایح دو نان طبیعت ملکی

Збоғи қудс набардам бикушт ҳазли обод

زباغ قدس نبردم بکشت هزل آباد

Кнўнкаҳ мекунам иншои мадҳ , мадҳ касеаст

کنونکه میکنم انشای مدح ، مدح کسیست

Ки Ҷабраил мдиҳс фузуда бар аврод

که جبرئیل مدیحس فزوده بر اوراد

Ҳакими аҳди абўолФтҳи офтоби ҳунар

حکیم عهد ابوالفتح آفتاب هنر

Ки аз дамаш равад эъҷози исавӣ бар бод

که از دمش رود اعجاز عیسوی بر باد

Рмодро шарари қаҳр ӯ кунад шнҷрФ

رماد را شرر قهر او کند شنجرف

Ҷамодро асари лутф ӯ кунад шамшод

جماد را اثر لطف او کند شمشاد

Агар бқсди ҷалолаши раванди пояи шумор

اگر بقصد جلالش روند پایه شمار

Ки ним поя буд зи он шумори сабъи шаддод

که نیم پایه بود ز آن شمار سبع شداد

Аҷаби мдонкаҳи қадами судаи боз пас гардад

عجب مدانکه قدم سوده باز پس گردد

Ҳам аз бдоити силами ниҳояти аъдод

هم از بدایت سلم نهایت اعداد

Зиҳии ткўни зоти ту зинати имкон

زهی تکون ذات تو زینت امکان

Зиҳии таҷаллии зоти ту иллати эҷод

زهی تجلی ذات تو علت ایجاد

Бсири мартаъи қадари ту оҳӯони ҳарам

بسیر مرتع قدر تو آهوان حرم

Бадӯри суфраи халқи ту гурбаҳои зӯҳҳод

بدور سفره خلق تو گربه های زهاد

Нисори мақдами андозаи ту чашми мулӯк

نثار مقدم اندازه تو چشم ملوک

Ғубори домани овозаи ту гӯши билод

غبار دامن آوازه تو گوش بلاد

НФози амри тугар панҷае змўм кунад

نفاذ امر تو گر پنجه ای زموم کند

Кашад аномли ваии оташ аз дили фӯлод

کشد انامل وی آتش از دل فولاد

Ҳасуди ҷоҳи ту садраи зарангу буии ҳавас

حسود جاه تو صدره زرنگ و بوی هوس

Бдстёрии умеди басти нақши мурод

بدستیاری امید بست نقش مراد

Замонаи баъди ҳусӯли мурод бо вай кард

زمانه بعد حصول مراد با وی کرد

Ҳамон ки баъди низоми биҳишт бо шаддод

همان که بعد نظام بهشت با شداد

Ббоғи табъ ту ҷӯшанд тоирони биҳишт

بباغ طبع تو جوشند طایران بهشت

Чунон ки фавҷи магас бар дкончаҳи қаннод

چنان که فوج مگس بر دکانچه قناد

Чу рози дор ту гардад змрдни ширин

چو راز دار تو گردد زمردن شیرین

Малоли роҳи наёбади бахотири Фарҳод

ملال راه نیابد بخاطر فرهاد

Агар сабои бмзории баради ғубор дарат

اگر صبا بمزاری برد غبار درت

Кунанд таҳният аз ҳам бзири хоки аҷсод

کنند تهنیت از هم بزیر خاک اجساد

Бар осмони нуҳум , ҳикмати арФшонди пой

بر آسمان نهم ، حکمت ارفشاند پای

Биҷузи дўбъд мубарҳан нагардад аз абъод

بجز دوبعد مبرهن نگردد از ابعاد

Бзкри номи ту вақти дуо чу бар гузарад

بذکر نام تو وقت دعا چو بر گذرد

Бшоръи нафасами фавҷи фавҷ аз аъдод

بشارع نفسم فوج فوج از اعداد

Барои рафъи тақаддуми аҷаби мадон ки занад

برای رفع تقدم عجب مدان که زند

Сафи моти шабихуни блшкри оҳод

صف مآت شبیخون بلشکر آحاد

Хдоигоно ! дорам ҳикоятӣ бар лаб

خدایگانا! دارم حکایتی بر لب

Ки чун мдиҳи ту натавонадами блби устод

که چون مدیح تو نتواندم بلب استاد

Хаёли бандагӣати дӯши нақш май бастам

خیال بندگیت دوش نقش می بستم

з рӯй касби шарафи неи зрўии истеъдод

ز روی کسب شرف نی زروی استعداد

Ки ногуҳ аз дрондишаҳи хонаи шоҳиди ақл

که ناگه از دراندیشه خانه شاهد عقل

Ки шамъи хилвати асрор мбдءасту маъод

که شمع خلوت اسرار مبدء است و معاد

Киришмаи санҷу табассуми кунон дар омад вагуфт

کرشمه سنج و تبسم کنان در آمد وگفت

Ки иди бандагии соҳибати мборкбод

که عید بندگی صاحبت مبارکباد

Ман аз таъаҷҷуби ин ҳарф длгшо гуфтам

من از تعجب این حرف دلگشا گفتم

Ки эй зи лутфи каломи ту малики ҳазли обод

که ای ز لطف کلام تو ملک هزل آباد

На осмонаму неи офтобу неи баҳром

نه آسمانم و نی آفتاب و نی بهرام

Казин мутояба кардам зи содаи лавҳии шод

کزین مطایبه کردم ز ساده لوحی شاد

Ту ҳам зҳрФи танги моятар забон нашӯй

تو هم زحرف تنگ مایه تر زبان نشوی

Бигӯ ки сӯрати ин нукта аз чаҳ маънии зод

بگو که صورت این نکته از چه معنی زاد

Ҷавоб дод ки ин муждаро , далелӣ нест

جواب داد که این مژده را ، دلیلی نیست

Ки дасти фитратами онробтоқи ҳаср - ниҳод

که دست فطرتم آنرابطاق حصر- نهاد

Ҳамин нафас , адаб омӯз қудсёни ҷбрил

همین نفس، ادب آموز قدسیان جبریل

Даричаи ҳарами қудсро бидида кушод

دریچه حرم قدس را بدیده گشاد

Басӯии котиби аъмоли бонг бар зад вагуфт

بسوی کاتب اعمال بانگ بر زد وگفت

Ки эй рқмкши кирдори хубу зишти ибод

که ای رقمکش کردار خوب و زشت عباد

Бишӯй номаи урфӣ ки эзади мутаъол

بشوی نامه عرفی که ایزد متعال

Збндгони худаш баргузед ва кард озод

زبندگان خودش برگزید و کرد آزاد

Агар на бандагии соҳибат бФол омад

اگر نه بندگی صاحبت بفال آمد

Сабаб чаҳ буд ки ҷбрили ин Нидо дар дод

سبب چه بود که جبریل این ندا در داد

Ман аз метанати бурҳони башарам ғӯта задам

من از متانت برهان بشرم غوطه زدم

Шикаст бар рухи андешаи ранги истеъдод

شکست بر رخ اندیشه رنگ استعداد

Бхдмти омадам инак бигӯ , чаҳ маслиҳат аст

بخدمت آمدم اینک بگو ، چه مصلحت است

Бростони ту бояд нишаст ё устод

برآستان تو باید نشست یا استاد

Гарми ту бандаи шимурдии зхўоҷгии сад шукр

گرم تو بنده شمردی زخواجگی صد شکر

Вагар қабул накардӣ з бе касе фарёд

وگر قبول نکردی ز بی کسی فریاد

Бгўҳрми мФшони остин байъ мабод

بگوهرم مفشان آستین بیع مباد

Ки шаб чароғ шавад бе сафои згрди касод

که شب چراغ شود بی صفا زگرد کساد

Бигӯям аз гуҳари хеш гарчи бе адабӣаст

بگویم از گهر خویش گرچه بی ادبیست

Ки дар ҳузури ҳмосркнми ситоиши хоад

که در حضور هماسرکنم ستایش خاد

зи дудмони асилами ҳамин гувоҳами бас

ز دودمان اصیلم همین گواهم بس

Ки шарми ин суханами хӯни зи чеҳра берун дод

که شرم این سخنم خون ز چهره بیرون داد

Маро расад ки бинозам бнсбти обоء

مرا رسد که بنازم بنسبت آباء

Чунонкӣ то бқёмти бтбъи ман авлод

چنانکه تا بقیامت بطبع من اولاد

Агар на шарми ҷалоли ту меҳри лаб будӣ

اگر نه شرم جلال تو مهر لب بودی

Нзодӣ аз нафасами ҷузи мадоеҳи аҷдод

نزادی از نفسم جز مدایح اجداد

Накарда гавҳари мадҳии нисори каси ҳаргиз

نکرده گوهر مدحی نثار کس هرگز

Гуҳари шиноси замирам ки ганҷ рез афтод

گهر شناس ضمیرم که گنج ریز افتاد

Калиди ҷоҳи ту ёрб чаҳ тез дандонаст

کلید جاه تو یارب چه تیز دندانست

Ки меҳри ганҷи табиати шикасту қуфли кушод

که مهر گنج طبیعت شکست و قفل گشاد

Бигир тӯҳфаи назмӣ ки зода аз табъам

بگیر تحفه نظمی که زاده از طبعم

Дар ӯ бсҳл миндиш кин латифи ниҳод

در او بسهل میندیش کاین لطیف نهاد

На гавҳараст вале ҳаст зодаи дарё

نه گوهر است ولی هست زاده دریا

На ҷавҳараст вале ҳаст қобили абъод

نه جوهر است ولی هست قابل ابعاد

Хдоигоно ! аз онгуна сарбаландам кун

خدایگانا! از آنگونه سربلندم کن

Ки ҳамтеми бикунади ҳамсарии бсбъи шаддод

که همتم بکند همسری بسبع شداد

Чунон згриаҳи ғами боздори чашми дилам

چنان زگریه غم بازدار چشم دلم

Ки хандаи рези тавонам гузашт бар ҳсод

که خنده ریز توانم گذشت بر حساد

Бсди музоиқаи нозӣ қабул ме кардам

بصد مضایقه نازی قبول می کردم

Зшоҳдони биҳиштии сиришти ҳури нажод

زشاهدان بهشتی سرشت حور نژاد

Кунун зғошиаҳи бофон риш андӯзам

کنون زغاشیه بافان ریش اندوزم

Киришмаҳои арӯсони хлху нўшод

کرشمه های عروسان خلخ و نوشاد

Магари змнҳӣ роят шунидае ҳолам

مگر زمنهی رایت شنیده ای حالم

Ки ришҳои ҳарифони ҳмидҳӣ бар бод

که ریش های حریفان همیدهی بر باد

Ҳамеша толби Илёс ва Хизр серобаст

همیشه تالب الیاس و خضر سیرابست

Зчшмаҳ эй ҳанузаш кунад скндрбод

زچشمه ای هنوزش کند سکندرباد

Лаби адуии ту сероб лек аз он обӣ

لب عدوی تو سیراب لیک از آن آبی

Ки зарбат ту Чехияанд зи дашнаи фӯлод

که ضربت تو چکاند ز دشنه فولاد