Моҳам на ниҳолӣаст ки хуршед бар ӯст

ماهم نه نهالی است که خورشید بر اوست

Тӯбои хаси зебои чаманӣ ки ин шаҷар ӯст

طوبی خس زیبا چمنی که این شجر اوست

Мурғӣ ки ҳарамро шараф аз нисбат ӯ буд

مرغی که حرم را شرف از نسبت او بود

Ҷоруби ҳарамгоҳи санами бол ва пар ӯст

جاروب حرمگاه صنم بال و پر اوست

Гуҳ заҳр фишонд ба магас , гуҳ занад оташ

گه زهر فشاند به مگس، گه زند آتش

Зини гӯнаи басии таъбияҳо дар шукр ӯст

زین گونه بسی تعبیه ها در شکر اوست

Нуқсон адаб нест ки омехта бо шамъ

نقصان ادب نیست که آمیخته با شمع

Парвона ки умеди фано роҳбар ӯст

پروانه که امید فنا راهبر اوست

Ғами ҳамраҳ ҷон рафт , нарафтем ба манъаш

غم همره جان رفت، نرفتیم به منعش

Бо ваии зи азали омада ва ҳам сафар ӯст

با وی ز ازل آمده و هم سفر اوست

Ҳар гирд ки аз хоки шаҳидони ту хезад

هر گرد که از خاک شهیدان تو خیزد

Сад қофила ӣ дарди абадӣ бар асар ӯст

صد قافله ی درد ابدی بر اثر اوست

Ишқ аз талаби суҳбати ризвон буд озод

عشق از طلب صحبت رضوان بود آزاد

Зуҳдаст ки дасти ҳавасаш дар камар ӯст

زهد است که دست هوسش در کمر اوست

Аз таъни кас озурда нагардад дили урфӣ

از طعن کس آزرده نگردد دل عرفی

Доғӣ ки насузад намакӣ бар ҷигар ӯст

داغی که نسوزد نمکی بر جگر اوست