Завқ дар хок тапидан агар аз дил баравад
ذوق در خاک تپیدن اگر از دل برود
То абади кушта ӣ зор аз пай қотил баравад
تا ابد کشتهی زار از پی قاتل برود
Ба видоъӣ ки маро май барӣ - эй дил ! - бигзор
به وداعی که مرا میبری -ای دل!- بگذار
Ки бимирами ману ҷон аз пай маҳмил баравад
که بمیرم من و جان از پی محمل برود
Баҳр ишқаст ва ба ҳар гом , ҳазорон гирдоб
بحر عشق است و به هر گام، هزاران گرداب
Ин на баҳрии сет казу кушта ба соҳил баравад
این نه بحریست کزو کشته به ساحل برود
Гар бимирам манимо чеҳра ба ман рӯзи висол
گر بمیرم منما چهره به من روز وصال
Ҳасрат рӯй ту ҳайфаст ки аз дил баравад
حسرت روی تو حیف است که از دل برود
Чора ӣ кор ба тадбир наомад ; ҳайҳот !
چارهی کار به تدبیر نیامد؛ هیهات!
Кӯи расӯлӣ ки бар ҷодӯӣ Бобул баравад
کو رسولی که برِ جادوی بابل برود
Ояд ангушти газони рӯзи ҷазо дар маҳшар
آید انگشتگزان روز جزا در محشر
Он ки аблаҳ ба ҷаҳон ояд ва оқил баравад
آن که ابله به جهان آید و عاقل برود
То ба зону ба гул аз гиря фурӯ шуд « урфӣ »
تا به زانو به گل از گریه فرو شد «عرفی»
Вари чунин гиря кунад , то мижа дар гул баравад
ور چنین گریه کند، تا مژه در گل برود