Хам Биҷӯш омад , бигӯ чун тавба акнӯн бишиканад

خم بجوش آمد، بگو چون توبه اکنون بشکند

Тавбае каз бешаробӣ кардаам чун бишиканад

توبه ای کز بی شرابی کرده ام چون بشکند

Дар чаман ҳаргиз накард он сарви қомати ҷилва Эй

در چمن هرگز نکرد آن سرو قامت جلوه ای

Каз хиҷолати боғбони сад наҳли мавзуни бишиканад

کز خجالت باغبان صد نحل موزون بشکند

Бар даҳонаш зангар оради номи ҳиммат бар забон

بر دهانش زن گر آرد نام همت بر زبان

Ташнае кӯи ҷоми ҷам бар фарқи Ҷайҳуни бишиканад

تشنه ای کو جام جم بر فرق جیحون بشکند

Гар даҳуми ҷомӣ ба ушшоқ аз хароби шавқи дӯст

گر دهم جامی به عشاق از خراب شوق دوست

Буии Лайлӣ гар бияёд ранги маҷнӯни бишиканад

بوی لیلی گر بیاید رنگ مجنون بشکند

Дар баёни шеъри урфии вақти он хуш гар фитад

در بیان شعر عرفی وقت آن خوش گر فتد

Лафзро бар лаб бипечад , шаъни мазмуни бишиканад

لفظ را بر لب بپیچد، شأن مضمون بشکند