Ҳиҷрони шаби тор мо надорад

هجران شب تار ما ندارد

Ғами уқдаи кор мо надорад

غم عقدهٔ کار ما ندارد

То ҷон ба ҳавоӣ гул фишонем

تا جان به هوای گل فشانیم

Гули майли канор мо надорад

گل میل کنار ما ندارد

Гар азм сафар кунад хушаши бод

گر عزم سفر کند خوشش باد

Ҷони тоқати бор мо надорад

جان طاقت بار ما ندارد

Фирдавс шароб дорад аммо

فردوس شراب دارد اما

Паймонагусор мо надорад

پیمانه گُسار ما ندارد

Соқӣ меноб дорад , аммо

ساقی می ناب دارد، اما

Дар хӯрд хумор мо надорад

در خورد خمار ما ندارد

Ҳар кас ки раҳин ҳарф ва савт аст

هر کس که رهین حرف و صوت است

Пайғом -нигор мо надорад

پیغام-نگار ما ندارد

Аз бас ки рамидаему тарсон

از بس که رمیده ایم و ترسان

Ғами завқи шикор мо надорад

غم ذوق شکار ما ندارد

Урфӣ на зи дӯст - душманон аст

عرفی نه ز دوست-دشمنان است

Аммо ғами кор мо надорад

اما غم کار ما ندارد