Ҳануз хастаи дилами роҳ адам ме зад

هنوز خسته دلم راه عدم می زد

Ки бо гулӯӣ харошида бонг ғам ме зад

که با گلوی خراشیده بانگ غم می زد

Қазо ҳануз ниФкндаҳ буд тарҳи кунишат

قضا هنوز نیفکنده بود طرح کنشت

Ки кӯс беадабӣ бар дар санам ме зад

که کوس بی ادبی بر در صنم می زد

Ҳануз ҳасани нигории надида буд салоҳ

هنوز حسن نگاری ندیده بود صلاح

Ки тарки ғамза ба дили новак ситам ме зад

که ترک غمزه به دل ناوک ستم می زد

Ҳӣўз соя нишин офтоби ҳасани зи зулф

هئوز سایه نشین آفتاب حسن ز زلف

Гирифтаи даст бар он зулфи хам ба хам ме зад

گرفته دست بر آن زلف خم به خم می زد

Ба ҷони дӯст ки Фсоди ғамза неш надошт

به جان دوست که فصّاد غمزه نیش نداشت

Ки оташ аз раг беморем илм ме зад

که آتش از رگ بیماریم علم می زد

Ба каъбаи омадаи урфии зи куфр давр намӯд

به کعبه آمده عرفی ز کفر دور نمود

Ба ин нишона ки ноқавс дар ҳарам ме зад

به این نشانه که ناقوس در حرم می زد