Гар бод шавам бар ту вазидан нагузоранд

گر باد شوم بر تو وزیدن نگذارند

Вар ҳасан шавам рӯй ту дидан нагузоранд

ور حسن شوم روی تو دیدن نگذارند

То сар зада шодӣ ба дилам , сӯхтаи ишқат

تا سر زده شادی به دلم، سوخته عشقت

Ин сабзаи азин хок дамӣдан нагузоранд

این سبزه ازین خاک دمیدن نگذارند

Ин расм қадимаст ки дар гулшани мақсӯд

این رسم قدیم است که در گلشن مقصود

Бар хоки бирезади гул ва чидан нагузоранд

بر خاک بریزد گل و چیدن نگذارند

Гар шарбат вагар заҳр , ба лаб чун расад ин ҷом

گر شربت و گر زهر، به لب چون رسد این جام

Бояд ҳама нӯшед , чашедан нагузоранд

باید همه نوشید، چشیدن نگذارند

Аз тарбияти обу ҳаво дар чамани ишқ

از تربیت آب و هوا در چمن عشق

Нахлӣ ки шавад хушк , баридан нагузоранд

نخلی که شود خشک، بریدن نگذارند

Мо мӯътакиф каъба нишинам ки дар вай

ما معتکف کعبه نشینم که در وی

Беҳуда ба ҳар кӯча давидан нагузоранд

بیهوده به هر کوچه دویدن نگذارند

Пайдост аз он ҳасани назарбозии урфӣ

پیداست از آن حسن نظربازی عرفی

Кин булбул аз он боғ паридан нагузоранд

کاین بلبل از آن باغ پریدن نگذارند