То тез кардае ба сиёсати нигоҳ ро

تا تیز کرده ای به سیاست نگاه را

Сад миннатаст бар дили ошиқи гуноҳ ро

صد منت است بر دل عاشق گناه را

эй рӯй ғами сиёҳ ки аз шарм гиря ам

ای روی غم سیاه که از شرم گریه ام

Бар пушти пои дӯхтаи чашми сиёҳ ро

بر پشت پا دوخته چشم سیاه را

Талхӣ ба айш ӯ нарасонад малоли ман

تلخی به عیش او نرساند ملال من

Аз мотами гадо чаҳ зиёни иди шоҳ ро

از ماتم گدا چه زیان عید شاه را

Ҳар гуҳ фитод раҳам ба саҳрои маърифат

هر گه فتاد رهم به صحرای معرفت

Бо барқ дар муомила дидам гиёҳ ро

با برق در معامله دیدم گیاه را

Фардо ба халқ то бинмоем атои дӯст

فردا به خلق تا بنمایم عطای دوست

Собит кунам ба хеш , ду олами гуноҳ ро

ثابت کنم به خویش، دو عالم گناه را

Урфии тамаъи мадори мудорои зи хуии дӯст

عرفی طمع مدار مدارا ز خوی دوست

Дар дили нигоҳи дори сросимаҳи оҳ ро

در دل نگاه دار سرآسیمه آه را