Фиғон каз синаи доими оҳ бетаъси ме зояд

فغان کز سینه دائم آه بی تاثیر می زاید

Сабоҳи идам аз дили нола шабгир ме зояд

صباح عیدم از دل نالهٔ شبگیر می زاید

Ҷаҳони ишқро нозам ки султони гадоӣ ӯ

جهان عشق را نازم که سلطان گدای او

Басӣ дилшод мемерад вале дилгир ме зояд

بسی دلشاد می میرد ولی دلگیر می زاید

Талаб кун дояи каши заҳр берун ояд аз пистон

طلب کن دایهٔ کش زهر بیرون آید از پستان

Ки Тифлони ҳавасро тишнагӣ аз шер ме зояд

که طفلان هوس را تشنگی از شیر می زاید

Мусӣбати байн ки ғофили мардуму фориғ дар он водӣ

مصیبت بین که غافل مردم و فارغ در آن وادی

Ки маҷнӯни танги Лайлии баста занҷир ме зояд

که مجنون تنگ لیلی بستهٔ زنجیر می زاید

Ба далқу бараду тасбеҳ аз раҳи Марви урфӣ

به دلق و برد و تسبیح از ره مرو عرفی

Ки аз тақвои зоҳиди шева тазвир ме зояд

که از تقوای زاهد شیوهٔ تزویر می زاید