Хизр агар бар лаби каси миннат обӣ дорад

خضر اگر بر لب کس منت آبی دارد

Бигузар аз чашмаи ҳайвон ки саробӣ дорад

بگذر از چشمهٔ حیوان که سرابی دارد

АлтФотш ба лаби ташна мо нест , дареғ

التفاتش به لب تشنهٔ ما نیست، دریغ

Ҳар ки ҷоми суханӣ , заҳр итобӣ дорад

هر که جام سخنی، زهر عتابی دارد

Ҳама ошиқ накунад даст ба зулфи ту дароз

همه عاشق نکند دست به زلف تو دراز

Ҳар ҷунуни шурӣ ва ҳар силсила тобӣ дорад

هر جنون شوری و هر سلسله تابی دارد

Лнтароне шунӯди меҳтари мо , бе арнӣ

لن ترانی شنود مهتر ما، بی ارنی

Ин ҳадисаст ки ҳар вақт ҷавобӣ дорад

این حدیث است که هر وقت جوابی دارد

Барги гулро надиҳади заҳмати дебоу ҳарир

برگ گل را ندهد زحمت دیبا و حریر

ӯ ки чун ҳайрати дидор , ниқобӣ дорад

او که چون حیرت دیدار ، نقابی دارد

Осмонгар ба ҷадали пой дар орад ба рикоб

آسمان گر به جدل پای در آرد به رکاب

Рахши мо низ аноне ва рикобӣ дорад

رخش ما نیز عنانی و رکابی دارد

Назми урфӣ ,тар ва тозааст ; чаҳ олӣ , чаҳ васат

نظم عرفی ، تر و تازه است؛ چه عالی ، چه وسط

Хору гул ҳар чаҳ диҳад , ҳасан шабобӣ дорад

خار و گل هر چه دهد، حسن شبابی دارد