Ки даст дар хам мезад , ки хӯн мо ҷӯшед

که دست در خُمِ مِی زد، که خون ما جوشید

Ки барфурӯхт ки дрчшми мо ҳаё ҷӯшед

که برفروخت که درچشم ما حیا جوشید

Ҳазор обила аз ҳар нафаси Фрўризд

هزار آبله از هر نفس فروریزد

Чунин ки аз таҳи дил то лабам дуо ҷӯшед

چنین که از ته دل تا لبم دعا جوشید

Тарона ки чаманро ба хӯн гарм гирифт

ترانهٔ که چمن را به خون گرم گرفت

Ки ногузашта бар ӯ сина сабо ҷӯшед

که ناگذشته بر او سینهٔ صبا جوشید

Киришма ки бар асҳоби дард май борад

کرشمهٔ که بر اصحاب درد می بارد

Ки хӯни гарми шаҳидони ҳазор ҷо ҷӯшед

که خون گرم شهیدان هزار جا جوشید

Чунон маломати урфии маро парешон кард

چنان ملامت عرفی مرا پریشان کرد

Ки узри маъсиятам аз лаб қафо ҷӯшед

که عذر معصیتم از لب قفا جوشید