Рӯй гармии кӯ ки доғами бози буи хӯн диҳад

روی گرمی کو که داغم باز بوی خون دهد

Марҳамӣ нагузораду хунобае берун диҳад

مرهمی نگذارد و خونابه ای بیرون دهد

Судаи алмоси ғамро дода омезиш ба заҳр

سودهٔ الماس غم را داده آمیزش به زهر

Ҳаст лиззати бедилии кӯро азин маъҷун диҳад

هست لذت بیدلی کو را ازین معجون دهد

Гар зимом аз панҷа ноз оварад Лайлии бурун

گر زمام از پنجهٔ ناز آورد لیلی برون

Ноқаро сар дар ҳарими сина маҷнӯн диҳад

ناقه را سر در حریم سینهٔ مجنون دهد

Чун лаби Фарҳоди бӯсади ҷилваи гоҳи дӯст ро

چون لب فرهاد بوسد جلوه گاه دوست را

Ним бӯсии бас ки бар ҷўлонгаҳ гулгун диҳад

نیم بوسی بس که بر جولانگه گلگون دهد

Ман нахоҳам мард ва ӯ беҳуда заҳмат ме кашад

من نخواهم مرد و او بیهوده زحمت می کشد

Лиззатӣ кин захм дорад , сайд ӯ ҷон чун диҳад

لذتی کاین زخم دارد، صید او جان چون دهد

Ваа чаҳ базми длгшоист , он ки аҳли дард ро

وه چه بزم دلگشایست ، آن که اهل درد را

Нолаи мотами нишон аз нағма қонӯн диҳад

نالهٔ ماتم نشان از نغمهٔ قانون دهد

Чун кунам тарки ҷигар хӯрдан , ки ишқи ин луқма ро

چون کنم ترک جگر خوردن ، که عشق این لقمه را

Чошнӣ аз заҳр бахшад , парвариш дар хӯн диҳад

چاشنی از زهر بخشد، پرورش در خون دهد

Ин тафовутҳо зи машраби дон , на аз таъсии ишқ

این تفاوت ها ز مشرب دان، نه از تاثیر عشق

Вар на як май ншأи натавонад ки дигргўн диҳад

ور نه یک می نشأ نتواند که دیگرگون دهد

Кӣ шавад урфии дилам аз гиряи холӣ , кӣ шавад

کی شود عرفی دلم از گریه خالی، کی شود

Ҳар мижаи сад чашма ва ҳар чашмаи сад Ҷайҳун диҳад

هر مژه صد چشمه و هر چشمه صد جیحون دهد