Тӯҳфа марҳам нагирад синаи афкори мо
تحفهٔ مرهم نگیرد سینهٔ افکار ما
Соя гул барнатобад гӯшаи дастори мо
سایهٔ گل برنتابد گوشهٔ دستار ما
Боисӣ дорад ривоҷ , сбҳаҳи кӯ , тазвири кӯ
باعثی دارد رواج، سبحه کو، تزویر کو
То бибандади сад гиреҳ бар риштаи зуннори мо
تا ببندد صد گره بر رشتهٔ زنار ما
Мо лаби олӯдаи баҳр тавба бигушоӣем , лек
ما لب آلوده بهر توبه بگشاییم، لیک
Бонг исён мезанад ноқавси истиғфори мо
بانگ عصیان میزند ناقوس استغفار ما
Оташи афрӯз таб ҳиҷрему ҳаргиз кас надид
آتشافروز تب هجریم و هرگز کس ندید
Ҷӯши тбхоли шафоат бар лаби зинҳори мо
جوش تبخال شفاعت بر لب زنهار ما
Марҳабо эй чора , осон май гушойии кори халқ
مرحبا ای چاره، آسان میگشایی کار خلق
Нохунии баси тези дории рахнае дар кори мо
ناخنی بس تیز داری رخنهای در کار ما
Сокини майхона мо бош урфӣ зон ки нест
ساکن میخانهٔ ما باش عرفی زان که نیست
Чашмаи нуру сафо дар сояи девори мо
چشمهٔ نور و صفا در سایهٔ دیوار ما