Онро ки мурод ҳол бошад

آن را که مراد حال باشد

Кӣ рағбати қил ва қол бошад

کی رغبت قیل و قال باشد

Он ҷуръа ки дард шиква дорад

آن جرعه که دُرد شکوه دارد

Дар соғари ман зулол бошад

در ساغر من زلال باشد

Аз шуғли ғамӣ ки гуфтанӣ нест

از شغل غمی که گفتنی نیست

Гӯям ба тугар маҳол бошад

گویم به تو گر محال باشد

Ҳар нафас ки дар биҳишти байнам

هر نفس که در بهشت بینم

Дар коргаҳ хаёл бошад

در کارگه خیال باشد

Нақшӣ ки назора бар нтобад

نقشی که نظاره بر نتابد

намеҷӯям ва он висол бошад

می جویم و آن وصال باشد

Чун кӣнаи зи табъи дӯстонат

چون کینه ز طبع دوستانت

Меҳр аз дил ӯ маҳол бошад

مهر از دل او محال باشد

Умри ту ки ид зиндагонӣаст

عمر تو که عید زندگانیست

Ороиши моҳ ва сол бошад

آرایش ماه و سال باشد

Гуфтӣ гила кардае зи ҷаврам

گفتی گله کرده ای ز جورم

Бӯҳтони чунин малол бошад

بهتان چنین ملال باشد