Нагирифтам аз ту ҷомӣ , серуми ин хумор дорад

نگرفتم از تو جامی، سرم این خمار دارد

Ба раҳи ту дайри мардум , дилами ин ғубор дорад

به ره تو دیر مردم، دلم این غبار دارد

Ба баҳонаи тараҳҳум , накашӣ маро , вагарна

به بهانهٔ ترحم ، نکشی مرا ، وگرنه

Сари хӯни гирифтаи ман , ба бадан чаҳ кор дорад

سر خون گرفتهٔ من، به بدن چه کار دارد

Дили танги айши моро , ки шуморад аз сабурон

دل تنگ عیش مارا، که شمارد از صبوران

Ки ҳазор захми дандон , ҷигараш нигор дорад

که هزار زخم دندان، جگرش نگار دارد

Суханам аз он набошад , бар аҳли айши равшан

سخنم از آن نباشد، بر اهل عیش روشن

Ки чу боди кӯчаи ғам , нафасам ғубор дорад

که چو باد کوچهٔ غم، نفسم غبار دارد

зи матоъи шаҳри суннат , буд он гарони таҷаммул

ز متاع شهر سنت، بود آن گران تجمل

Ки зи ишваи ҷшми бандад , зи киришма ор дорад

که ز عشوه جشم بندد، ز کرشمه عار دارد

На шаҳиди ғамза ӯ , диҳад ин нишона , урфӣ

نه شهید غمزهٔ او، دهد این نشانه، عرفی

Ки ҳазор шамъи ъушрат , зи сар мазор дорад

که هزار شمع عشرت، ز سر مزار دارد