Субҳи гадоу шоми зи хуршед равшан аст

صبح گدا و شام ز خورشید روشن است

Гар қодирӣ бубахш чароғӣ ба шоми мо

گر قادری ببخش چراغی به شام ما

Моро ба ком хеш бидид ва дилаш бсухт

ما را به کام خویش بدید و دلش بسوخت

Душман ки ҳеҷ гоҳи мабодо ба коми мо

دشمن که هیچ گاه مبادا به کام ما

Дар хилватӣ ки духтар руз нест , айш нест

در خلوتی که دختر رز نیست، عیش نیست

Доғаст шайхи шаҳри зи айши мудоми мо

داغ است شیخ شهر ز عیش مدام ما

Дар рӯзгор нест расӯлӣ ки бе ҳасад

در روزگار نیست رسولی که بی حسد

Дар гӯш чун туе бирасонад паёми мо

در گوش چون تویی برساند پیام ما