Ишқи кӯ каз дилу дайни ному нишон гум бошад

عشق کو کز دل و دین نام و نشان گم باشد

Аҳл дил бошаму имони зи миён гум бошад

اهل دل باشم و ایمان ز میان گم باشد

эй хуши он ҳасрати дидор , ки гардад зи дилам

ای خوش آن حسرت دیدار ، که گردد ز دلم

Сад ҳикоят ба даҳони ҷамъу забон гум бошад

صد حکایت به دهان جمع و زبان گم باشد

эй хуши он бихўдӣу завқ ки бар хон висол

ای خوش آن بیخودی و ذوق که بر خوان وصال

Роҳ омад шуд дастам ба даҳон гум бошад

راه آمد شد دستم به دهان گم باشد

То абади Машҳади мо накҳат дил хоҳад дошт

تا ابد مشهد ما نکهت دل خواهد داشت

Буи гул нест ки дар фасли хазон гум бошад

بوی گل نیست که در فصل خزان گم باشد

Урфӣ аз рӯзи азали гум шуда кор худаст

عرفی از روز ازل گم شدهٔ کار خودست

Фурсаташи кӯ ки ба гоми дгарон гум бошад

فرصتش کو که به گام دگران گم باشد