Идии чунин , ки зоҳид , андӯҳ дайн надорад

عیدی چنین، که زاهد، اندوه دین ندارد

Ноед зи дил ки моро , андӯҳгин надорад

ناید ز دل که ما را، اندوهگین ندارد

Мардум ба иди қурбон , дар айш ва ман ба ҳасрат

مردم به عید قربان، در عیش و من به حسرت

Кони ҳасрати шаҳодат , идӣ чунин надорад

کان حسرت شهادت، عیدی چنین ندارد

Сӯрат набаста Фарҳод , кораш , вагар на ширин

صورت نبسته فرهاد، کارش، وگر نه شیرین

Гӯи як нафас ки гулгун , дар зер рон надорад

گو یک نفس که گلگون، در زیر ران ندارد

Кофартараст зоҳид , аз брҳмн , валикин

کافرتر است زاهد، از برهمن، ولیکن

ӯро бутаст дар сар , дар остин надорад

او را بت است در سر، در آستین ندارد

Дар хилват ар ба ҷоҳаст , ин арзу тӯли тоъат

در خلوت ار به جاه است، این عرض و طول طاعت

Бовар кунам ки зоҳид , худро бар ин надорад

باور کنم که زاهد، خود را بر این ندارد

Онҳо ки доне эй дил , аз зоҳидӣ бе дайн

آن ها که دانی ای دل، از زاهدان بی دین

Зоҳир макун ба урфӣ , кӯ низ дайн надорад

ظاهر مکن به عرفی، کو نیز دین ندارد