Ҷон рафту сӯзад аз ту дили нотавон ҳануз

جان رفت و سوزد از تو دل ناتوان هنوز

Шуд хоки дида мижаам хӯн фишон ҳануз

شد خاک دیدهٔ مژه ام خون فشان هنوز

эй олами фироқ , мурувват , ки ҳаст зон

ای عالم فراغ، مروت، که هست زان

Ҷонҳои захми хӯрдаи зи паии давон ҳануз

جان های زخم خورده ز پی دوان هنوز

Хокам ба бод рафт саросема ҳар тараф

خاکم به باد رفت سراسیمه هر طرف

намеҷӯяд аз дилами ғами ишқати нишон ҳануз

می جوید از دلم غم عشقت نشان هنوز

Аз тири кории ту ба хӯн метапад дилам

از تیرِ کاری تو به خون می تپد دلم

Афкандаи ғамзаи ту ба бозуи камон ҳануз

افکنده غمزهٔ تو به بازو کمان هنوز

Тобути ман равон шуду баҳри видоъ ӯ

تابوت من روان شد و بهر وداع او

Ҷони гиряи ноки монда аз он остон ҳануз

جان گریه ناک مانده از آن آستان هنوز

Урфӣ агар чаҳ хуфт ба хилвати сарои хок

عرفی اگر چه خفت به خلوت سرای خاک

Бандади раҳами зи хуии ту роҳи фиғон ҳануз

بندد رهم ز خوی تو راه فغان هنوز