Гуфтам накунам зи кини фаромӯш

گفتم نکنم ز کین فراموش

Дар ҳашар макун ҳамин фаромӯш

در حشر مکن همین فراموش

Кӯи захми киришмае ки аз завқ

کو زخم کرشمه ای که از ذوق

Бар лаб шавад офарини фаромӯш

بر لب شود آفرین فراموش

Хӯн ҷӯш намезанад зи хокам

خون جوش نمی زند ز خاکم

Аз кушта макун чунин фаромӯш

از کشته مکن چنین فراموش

Сайдӣ гузарад ки аз хиромаш

صیدی گذرد که از خرامش

Сайёд кунад камӣни фаромӯш

صیاد کند کمین فراموش

Аз накҳат ӯ насим карда аст

از نکهت او نسیم کرده است

Буии гулу ёсамини фаромӯш

بوی گل و یاسمین فراموش

Сад шукр ки соҳибони хирман

صد شکر که صاحبان خرمن

Карданд зи хӯшаи чини фаромӯш

کردند ز خوشه چین فراموش

Ҷисм ар на мутӣъ амр бошад

جسم ار نه مطیع امر باشد

Дониста кунад макин фаромӯш

دانسته کند مکین فراموش

Венаи коши гарм чу бод ноед

وین کاش گرم چو باد ناید

Дунё шавадам чу дайни фаромӯш

دنیا شودم چو دین فراموش

Аз бими шиква бар забонам

از بیم شکوه بر زبانم

Чун гиря дар остини фаромӯш

چون گریه در آستین فراموش

Май мекунад аз киришмаи ту

می می کند از کرشمهٔ تو

Афрӯхтани ҷабини фаромӯш

افروختن جبین فراموش

Аз калаки ман ар ғизо гирифтӣ

از کلک من ار غذا گرفتی

Кардӣ магаси ангабини Фрмўш

کردی مگس انگبین فرموش

Ёрони бикунеди ёди урфӣ

یاران بکنید یاد عرفی

Май хўостмши чунин фаромӯш

می خواستمش چنین فراموش