Ба гӯши сабр дило нолаи шабонаи макаш

به گوش صبر دلا نالهٔ شبانه مکش

Саманди шӯх мизоҷаст , тозӣонаи макаш

سمند شوخ مزاج است، تازیانه مکش

Нгўимт ки ба дилҳои риш раҳмӣ кун

نگویمت که به دل های ریش رحمی کن

Шикасти қимати анбар , ба зулфи шонаи макаш

شکست قیمت عنبر، به زلف شانه مکش

Чунин ба оташи гул , андалеб , дар гулшан

چنین به آتش گل، عندلیب، در گلشن

Ба ҳарзаи мушти хасиро ба ошиёнаи макаш

به هرزه مشت خسی را به آشیانه مکش

Чаҳ кардаанд тзрўон бегуноҳ , эй ғайр

چه کرده اند تذروان بی گناه، ای غیر

Биё ва дар чамани қудси дому донаи макаш

بیا و در چمن قدس دام و دانه مکش

Ҳавои тири ту ҳар зарраро буд дар дил

هوای تیر تو هر ذره را بود در دل

Чу бар нишон бизанӣ , тир аз нишонаи макаш

چو بر نشان بزنی، تیر از نشانه مکش

?герати зи оташ дил нест лиззатии урфӣ

گرت ز آتش دل نیست لذتی عرفی

Бигӯ ки ним нафас аз дили забонаи макаш

بگو که نیم نفس از دل زبانه مکش