Он гуҳ ки ту бошӣ дар мурдани нигаронаш

آن گه که تو باشی در مردن نگرانش

Бо сад ҳавас аз дил наравад ҳасрати ҷонаш

با صد هوس از دل نرود حسرت جانش

Дили баҳри ҳалок аз ту талаб кард нигоҳӣ

دل بهر هلاک از تو طلب کرد نگاهی

Ғофил ки диҳад умри абади лиззати ҷонаш

غافل که دهد عمر ابد لذت جانش

Бе баҳраи шаҳиди ту ки аз пурсиши маҳшар

بی بهره شهید تو که از پرسش محشر

Аз ҳайрати ҳасани ту буд лоли забонаш

از حیرت حسن تو بود لال زبانش

Хӯнӣ ки талаб меравад аз ҷомаи Юсуф

خونی که طلب می رود از جامهٔ یوسف

Ишқ оварад аз дидаи ёқӯби нишонаш

عشق آورد از دیدهٔ یعقوب نشانش

Зон ғамзаи ҳалокам ки аҷали баҳри шикорӣ

زان غمزه هلاکم که اجل بهر شکاری

Чун тир сетанд бигузорад ба камонаш

چون تیر ستاند بگذارد به کمانش

Дерӣаст ки ҷони рафта ва ман гарм тапидан

دیریست که جان رفته و من گرم تپیدن

То боз кашад лиззати назораи анонаш

تا باز کشد لذت نظاره عنانش

Фардо накунад ҷон ба шаҳиди ситамати сулҳ

فردا نکند جان به شهید ستمت صلح

Аз шавамӣ дили бас ки ситам рафт ба ҷонаш

از شومی دل بس که ستم رفت به جانش

Ман зоири дерӣ ки ба бозичаи млоик

من زایر دیری که به بازیچه ملایک

Ҷӯянди раҳе дар дили тарсои бачаи гонаш

جویند رهی در دل ترسا بچه گانش