По ба домани даракаш эй дилу зи ҷаҳони зиллати макаш

پا به دامن درکش ای دل و ز جهان ذلت مکش

Саҳв кардам май каш ва аз доманати миннати макаш

سهو کردم می کش و از دامنت منت مکش

Лофи мардӣ май занӣ дар анҷуман бо дӯст бош

لاف مردی می زنی در انجمن با دوست باش

Хештанро чун занон дар гӯшаи хилвати макаш

خویشتن را چون زنان در گوشهٔ خلوت مکش

Ғамзаро бозу маранҷон , захмро зойеъ макун

غمزه را بازو مرنجان، زخم را ضایع مکن

Инак омад ҷон ба лаб , каз куштанами заҳмати макаш

اینک آمد جان به لب، کز کشتنم زحمت مکش

Осмонаст ин ки ҳоким , куштатар доман аст

آسمانست این که حاکم، کشتهٔ تر دامن است

Офтобаст ин ки нозат мекунад , миннати макаш

آفتاب است این که نازت می کند، منت مکش

Шуҳра дар офият , урфӣ қабӯлӣ нест , лек

شهرهٔ در عافیت، عرفی قبولی نیست، لیک

Остин ғам бигиру домани исмати макаш

آستین غم بگیر و دامن عصمت مکش