Ба гоҳи ҷилва аз он моҳ рӯй зебо ро

به گاه جلوه از آن ماه روی زیبا را

Ки ҷони зи шарми намояди зи остини мо ро

که جان ز شرم نماید ز آستین ما را

Назар ба ҳоли дили он пар ғрўд накушояд

نظر به حال دل آن پر غرود نگشاید

Ки сайр дида набинад матоъи яғмо ро

که سیر دیده نبیند متاع یغما را

Умеди мағфиратати баси маро ки ҳам имрӯз

امید مغفرتت بس مرا که هم امروز

Ки мекашад ғамати интиқоми фардо ро

که می کشد غمت انتقام فردا را

Ба ин ҷамол чу оеи бурун ба мӯъҷизи ишқ

به این جمال چو آیی برون به معجز عشق

зи коми халқ барам лиззати тамошо ро

ز کام خلق برم لذت تماشا را

Лабат ба ханда маро мекашад , чаҳ бади бахтам

لبت به خنده مرا می کشد، چه بد بختم

Ки дода хуии аҷал , бахти ман масеҳо ро

که داده خوی اجل، بخت من مسیحا را

Чу Юсуфам гузарад дар биҳишт бар сафи ҳур

چو یوسفم گذرد در بهشت بر صف حور

Нишони даҳум ба ту ҳар гоми сад Зулайхо ро

نشان دهم به تو هر گام صد زلیخا را

Агар иҷозати урфӣ ишора фармоед

اگر اجازت عرفی اشاره فرماید

Тиҳӣ кунам зи гуҳари ганҷи рамзи ?има ро

تهی کنم ز گهر گنج رمز ایما را