Дар дили шикании офат сарфаст нигоҳаш

در دل شکنی آفت صرف است نگاهش

Тифлӣ ки падар мешаканд тарафи кулоҳаш

طفلی که پدر می شکند طرف کلاهش

Тоъат бар дунё чаҳ таматтуъи барад аз тахт

طاعت بر دنیا چه تمتع برد از تخت

Каз фари ҳумои давр буд тораки шоҳаш

کز فرّ هما دور بود تارک شاهش

Мо лашкар ишқем ки тасхири ду олам

ما لشکر عشقیم که تسخیر دو عالم

Чун об фурӯ мечакад аз теғи сипоҳаш

چون آب فرو می چکد از تیغ سپاهش

Раҳ бар ма канъон накунад хиҷлати бӯҳтон

ره بر مه کنعان نکند خجلت بهتان

То рӯ ба раҳ шукр кунад меҳнати ҷоҳаш

تا رو به ره شکر کند محنت جاهش

Шояд ки ба олоиш домонаш нагиранд

شاید که به آلایش دامانش نگیرند

Мастӣ ки ба доман нигарад тарафи кулоҳаш

مستی که به دامن نگرد طرف کلاهش

Аз ҷаври фалак доғ нагардад дили ушшоқ

از جور فلک داغ نگردد دل عشاق

Ин боғчаи парварда барқаст гиёҳаш

این باغچه پروردهٔ برق است گیاهش

Саҳласт ки аз носиаҳаш нур битобад

سهل است که از ناصیه اش نور بتابد

Урфӣ ки дар ишқ буд носиаҳи гоҳаш

عرفی که در عشق بود ناصیه گاهش