Агар ту ханда кунӣ аз гулу шароб чаҳ ҳазз

اگر تو خنده کنی از گل و شراب چه حظ

Вагар ту заҳри диҳии ташнаро зи об чаҳ ҳазз

وگر تو زهر دهی تشنه را ز آب چه حظ

Агар на сояи ҳасан ту ҷӯям аз хуршед

اگر نه سایهٔ حسن تو جویم از خورشید

зи душмании шабу меҳри офтоб чаҳ ҳазз

ز دشمنی شب و مهر آفتاب چه حظ

Камоли ҳасани даруни ҷамол дар ҷилва аст

کمالِ حسنِ درونِ جمال در جلوه است

Ҳазор сол нуҳуфтанаш дар ниқоб чаҳ ҳазз

هزار سال نهفتنش در نقاب چه حظ

Аннани ин дили сад ҷои шикастаро бигзор

عنان این دل صد جا شکسته را بگذار

Ситами навози шҳо , бар даҳ хароб чаҳ ҳазз

ستم نواز شها، بر ده خراب چه حظ

зи осмони тлбидми нишони роҳат , гуфт

ز آسمان طلبیدم نشان راحت، گفت

Агар суол ғалат бошад , аз ҷавоб чаҳ ҳазз

اگر سوال غلط باشد، از جواب چه حظ

Талофии ғам шаб мекунам ба хоби сабӯҳ

تلافی غم شب می کنم به خواب صبوح

Вагар на талхии ғами бишиканади зи хоб чаҳ ҳазз

وگر نه تلخی غم بشکند ز خواب چه حظ

Сабуии дрдкшони мӯҳтасиби шикаст , вале

سبوی دُردکشان محتسب شکست، ولی

Агар дилии нхрошди зи эҳтисоб чаҳ ҳазз

اگر دلی نخراشد ز احتساب چه حظ

Нишоти фориғу андӯҳ ошиқаст шароб

نشاط فارغ و اندوه عاشق است شراب

Агар малоли ниФзоид аз шароб чаҳ ҳазз

اگر ملال نیفزاید از شراب چه حظ

Магӯ ки гӯш ба воъиз намекунад урфӣ

مگو که گوش به واعظ نمی کند عرفی

Надими майкадаро аз шаби азоб чаҳ ҳазз

ندیم میکده را از شب عذاب چه حظ