Вақт онаст ки афюн ба шароб андозем

وقت آن است که افیون به شراب اندازیم

Ду ҷаҳонро ба яке ҷуръа хароб андозем

دو جهان را به یکی جرعه خراب اندازیم

Дилам аз савти тзрўон биҳиштӣ нагушӯд

دلم از صوت تذروان بهشتی نگشود

Гӯш бар нолаи мурғон кабоб андозем

گوش بر نالهٔ مرغان کباب اندازیم

эй ки бар зиштии ман хандаи занӣ , бош ки ман

ای که بر زشتی من خنده زنی، باش که من

Бихарами дастӣ ва аз чеҳра ниқоб андозем

بخرم دستی و از چهره نقاب اندازیم

Гул фишонанд ба бистари ҳама чун урфӣ ва ман

گل فشانند به بستر همه چون عرفی و من

Мушти хаси чинам ва дар ҷома хоб андозем

مشت خس چینم و در جامهٔ خواب اندازیم