Умр дар шеър ба сар карда ва дар бохта ам

عمر در شعر به سر کرده و در باخته ام

Умр дар бохтаро бор дигар бохта ам

عمر در باخته را بار دگر باخته ام

Соқии мстбаҳи ишқам ва мерехта ам

ساقی مصطبهٔ عشقم و می ریخته ام

Тоири боғчаи қудсаму пар бохта ам

طایر باغچهٔ قدسم و پر باخته ام

Алътш мезанад аз ташнаи лабӣ ҳар мӯем

العطش می زند از تشنه لبی هر مویم

Ки қадаҳҳои пар аз хӯни ҷигар бохта ам

که قدح های پر از خون جگر باخته ام

Шояд ар талхи кашами нолаи зи ҳурмони сухан

شاید ار تلخ کشم ناله ز حرمان سخن

Тӯтӣ гуруснаам танги шукр бохта ам

طوطی گرسنه ام تنگ شکر باخته ام

Расади шаръи ҳунар чун нашавад маҳв ки ман

رصد شرع هنر چون نشود محو که من

Шаш ҳазор ояти аҳкоми ҳунар бохта ам

شش هزار آیت احکام هنر باخته ام

Гуфта гар шуд зи кафам , шукр ки ногуфта ба ҷост

گفته گر شد ز کفم، شکر که ناگفته به جاست

Аз ду сад ганҷи яке мушти гуҳар бохта ам

از دو صد گنج یکی مشت گهر باخته ام

Сад мусӣбати кода дар ҳар суханами мдғм буд

صد مصیبت کده در هر سخنم مدغم بود

Гиряу нолаи пас шому саҳар бохта ам

گریه و ناله پس شام و سحر باخته ام