Чанд бар бистар аз он чашми фусуни сози уфтам

چند بر بستر از آن چشم فسون ساز افتم

Такя бар болаш ва бистар кунаму бози уфтам

تکیه بر بالش و بستر کنم و باز افتم

Посам эй шамъ чаҳ дорӣ , ним он парвона

پاسم ای شمع چه داری، نیم آن پروانه

Ки агар бол бисӯзанд , зи парвози уфтам

که اگر بال بسوزند، ز پرواز افتم

Бои шаҳбоз саломат бигушоӣед ки ман

بای شهباز سلامت بگشایید که من

Неам он мурғ ки дар чнгли шаҳбози уфтам

نی ام آن مرغ که در چنگل شهباز افتم

Ҳайрат аз бас ки Аннани тоб ?илам шуд , бим аст

حیرت از بس که عنان تاب الم شد، بیم است

Ки зи анҷоми раҳи ишқ ба оғози уфтам

که ز انجام ره عشق به آغاز افتم

Гуфт ва гӯйӣаст , бинозам ба лаби хомӯшӣ

گفت و گوییست، بنازم به لب خاموشی

Ки агар лаб бигушоем зи сухани бози уфтам

که اگر لب بگشایم ز سخن باز افتم

Урфии ороми мҷу аз дилам , он рафт ки ман

عرفی آرام مجو از دلم، آن رفت که من

Аз бар такяи гуҳи айш ба сад нози уфтам

از بر تکیه گه عیش به صد ناز افتم