Дардо ки фош дар ғам ҷонона сӯхтем

دردا که فاش در غم جانانه سوختیم

Дар доғу дарди муҳаррам ва бегона сӯхтем

در داغ و درد محرم و بیگانه سوختیم

Гӯи шамъи брФрўз ба базми тараб ки мо

گو شمع برفروز به بزم طرب که ما

Берун дар зи ғайрат парвона сӯхтем

بیرون در ز غیرت پروانه سوختیم

Бо хӯни сад шаҳиди муқобил ниҳода анд

با خون صد شهید مقابل نهاده اند

Умрӣ ки мо ба оташ афсона сӯхтем

عمری که ما به آتش افسانه سوختیم

Каси роҳ гум накард ки Хизр раҳе наёфт

کس راه گم نکرد که خضر رهی نیافت

Мо дар миёни каъба ва бтхонаҳ сӯхтем

ما در میان کعبه و بتخانه سوختیم

Зон ташна мондаем ки аз гармии нафас

زان تشنه مانده ایم که از گرمی نفس

Дар дасти сабри ҷуръа ва паймона сӯхтем

در دست صبر جرعه و پیمانه سوختیم

Ёрон ҳамеша дар тараб ва мо тамоми умр

یاران همیشه در طرب و ما تمام عمر

Кунҷи ғамии гирифта ва ғарибона сӯхтем

کنج غمی گرفته و غریبانه سوختیم

Як бори дили зи мо , санами ошнои набард

یک بار دل ز ما، صنم آشنا نبرد

Доим ба доғи мардум бегона сӯхтем

دایم به داغ مردم بیگانه سوختیم

Накушояд ар з бастани зуннори уқдаи ?ут

نگشاید ار ز بستن زنار عقده ات

Доне ки аз чаҳ сбҳаҳи сад дона сӯхтем

دانی که از چه سبحهٔ صد دانه سوختیم

Урфӣ ба ғайри шуълаи доғ ҷигар набӯд

عرفی به غیر شعلهٔ داغ جگر نبود

Шамъӣ ки мо ба гӯша кошона сӯхтем

شمعی که ما به گوشهٔ کاشانه سوختیم