Аз гиряҳои биҳдаҳи сар то ба пои терм

از گریه های بیهده سر تا به پا ترم

Ҳар чанд беш гиря кунам бе сФотрм

هر چند بیش گریه کنم بی صفاترم

Бо он ки ъмрҳост ки бегона бо манаст

با آن که عمرهاست که بیگانه با منست

Ҳар лаҳза бо киришма ӯ ошнотрм

هر لحظه با کرشمهٔ او آشناترم

Ризвон чигуна гӯш ба дастон ман кунад

رضوان چگونه گوش به دستان من کند

Каз булбулони гулшан ӯ хуши нўотрм

کز بلبلان گلشن او خوش نواترم

Худро чаҳ сони фурушаму кас чун хиради маро

خود را چه سان فروشم و کس چون خرد مرا

Каз гавҳари табиати худ бе бҳотрм

کز گوهر طبیعت خود بی بهاترم

Натавон дам аз қабули бад-ӣн моя зад , ки ман

نتوان دم از قبول بدین مایه زد، که من

Аз суфиён гӯша нишин бе рётрм

از صوفیان گوشه نشین بی ریاترم

эй коми бахши ғамза агар бенавои кашӣ

ای کام بخش غمزه اگر بینوا کُشی

Аввали маро , ки аз дили худ бе нўотрм

اول مرا، که از دل خود بی نواترم

Бе Меҳрии ту дам ба дами афзӯн тараст ва ман

بی مهری تو دم به دم افزون تر است و من

Аз меҳрбонии ту муҳаббати Фзотрм

از مهربانی تو محبت فزاترم

Аз шеваҳои ишқи ту ки саркаш касе наёфт

از شیوه های عشق تو که سرکش کسی نیافت

Аз неши ғамзаи ту ба дили ошнотрм

از نیش غمزهٔ تو به دل آشناترم

Як рӯзи ғам ба шаби нрсондм ки ғам нагуфт

یک روز غم به شب نرساندم که غم نگفت

Сад шукри комшб аз ҳамаи шаби фитнаи зотрм

صد شکر کامشب از همه شب فتنه زاترم

Гар дар замонаи ёри вафо кеш дидамӣ

گر در زمانه یار وفا کیش دیدمی

Маълум ӯ шудӣ ки аз ӯ бо вФотрм

معلوم او شدی که از او با وفاترم

Урфӣ битоз бар асари нури донишам

عرفی بتاز بر اثر نور دانشم

Каз моҳу офтоби туро рҳнмотрм

کز ماه و آفتاب تو را رهنماترم