Бӯстон пажмурда гардад , аз дили ношоди ман

بوستان پژمرده گردد، از دل ناشاد من

Ёсуманро ханда бар лаби сӯзад аз фарёди ман

یاسمن را خنده بر لب سوزد از فریاد من

Боғбон ишқ мегуяд ки хокистар шавад

باغبان عشق می گوید که خاکستر شود

Шонаи боди сабо дар турраи шамшоди ман

شانهٔ باد صبا در طرهٔ شمشاد من

Гуфтам ойини Муғони пари завқ бар боз омадан

گفتم آیین مغان پر ذوق بر باز آمدن

Ишқ гуфт ойини маҷнӯни ману Фарҳоди ман

عشق گفت آیین مجنون من و فرهاد من

Куфри не , исломи не , исломи куфромез не

کفر نی، اسلام نی، اسلام کفر آمیز نی

Ҳикмат эзад надонам чист дар эҷоди ман

حکمت ایزد ندانم چیست در ایجاد من

Сад бут аз ҳар зарра нашиносӣ ва монад моя Эй

صد بت از هر ذره نشناسی و ماند مایه ای

Гар кунӣ эй брҳмни гулгашти куфри ободи ман

گر کنی ای برهمن گلگشت کفر آباد من

Урфӣ аз мангар малулии саъй дар хӯнам макун

عرفی از من گر ملولی سعی در خونم مکن

Сайли ғамро илтифотӣ нест бо бунёди ман

سیل غم را التفاتی نیست با بنیاد من