Кӯ май шавқӣ ки дили маст ҷунун ояд бурун

کو می شوقی که دل مست جنون آید برون

Ҳар нигоҳ аз дида бо сад мавҷ хӯн ояд бурун

هر نگاه از دیده با صد موج خون آید برون

Нола то наздики лаби сад ҷо шавад пои мол ӯ

ناله تا نزدیک لب صد جا شود پا مال او

Ҷони бемор аз даруни сина чун ояд бурун

جان بیمار از درون سینه چون آید برون

Чун равад Фарҳод бо он ҷазба , шоядгар шабӣ

چون رود فرهاد با آن جذبه، شاید گر شبی

Сӯрати ширини зи қайд бесутун ояд бурун

صورت شیرین ز قید بیستون آید برون