зи чашми ман мҷўш эй гиряи ҳангоми висол ӯ

ز چشم من مجوش ای گریه هنگام وصال او

Ки маҳҷӯбаст ва месозад ҳалоками инфеъол ӯ

که محجوبست و می سازد هلاکم انفعال او

зи шарҳи шавқами оташ дар пари рӯҳ аломин уфтад

ز شرح شوقم آتش در پر روح الامین افتد

Агар ғмномаҳи ҳиҷр ту барбандам ба бол ӯ

اگر غمنامهٔ هجر تو بربندم به بال او

Намирам зуд , ғамгинаст пеш аз мурдани ёрон

نمیرم زود، غمگین است پیش از مردن یاران

Кунад оғози шеван то шавад рафъи малол ӯ

کند آغاز شیون تا شود رفع ملال او

Пас аз мурдан гиреҳ шуд дар гулӯем гиря , чун дидам

پس از مردن گره شد در گلویم گریه، چون دیدم

Ки ҷони рӯ дар қафо мерафт аз шавқи ҷамол ӯ

که جان رو در قفا می رفت از شوق جمال او

Бар орм дар лаҳади оҳӣ ки оташ дар малик гирад

بر آرم در لحد آهی که آتش در ملک گیرد

Агар бошад ба ҷузи асрори ишқ аз ман суол ӯ

اگر باشد به جز اسرار عشق از من سوال او

Чу маст омад буруни урфӣ , чаҳ гӯям аҳли тақво ро

چو مست آمد برون عرفی، چه گویم اهل تقوی را

Чаҳ сон зад машъала бар хоки исмати ранги ол ӯ

چه سان زد مشعله بر خاک عصمت رنگ آل او