Мсозми нои умед аз худ , чу гаштами мубталои ту

مسازم نا امید از خود، چو گشتم مبتلای تو

Ки маҳрӯм аз тамоми хўбрўёнм барои ту

که محروم از تمام خوبرویانم برای تو

Дар он саҳро ки гирад ҳар шаҳидии домани қотил

در آن صحرا که گیرد هر شهیدی دامن قاتل

Буд даст касеу домани шарму ҳаёии ту

بود دست کسی و دامن شرم و حیای تو

Шудӣ баҳри фиребами сари гарон бо ъзу хушҳолам

شدی بهر فریبم سر گران با عز و خوشحالم

Ки огаҳ нест он ғофили ниҳод аз шеваҳои ту

که آگه نیست آن غافل نهاد از شیوه های تو

Табассуми гӯна Эй фармоу умри ҷовдонами даҳ

تبسم گونه ای فرما و عمر جاودانم ده

Ки бошад лиззатии гирами зи дард бе давои ту

که باشد لذتی گیرم ز درد بی دوای تو

Замини ҷӯши ошно дар май хурӣ , донистае гуё

زمین جوش آشنا در می خوری، دانسته ای گویا

Ки май сӯзами азин ғайрат ки ҳастам ошнои ту

که می سوزم ازین غیرت که هستم آشنای تو

Чу фардо ҷонам омад сӯии тан аз синаи тангам

چو فردا جانم آمد سوی تن از سینهٔ تنگم

Диҳанд овози ғамҳояш ки ин ҷо нест ҷои ту

دهند آواز غم هایش که این جا نیست جای تو

На бо ҷазби ту кам рӯзӣаст , не дар шавқи ман нуқсон

نه با جذب تو کم روزی است، نی در شوق من نقصان

Агар инҳо ӣ дардам боз дорад аз қафои ту

اگر این ها ی دردم باز دارد از قفای تو

Алоҷи шавқ урфӣ кардӣ аз васл ва барам ғайрат

علاج شوق عرفی کردی از وصل و برم غیرت

Ки дардаш мекунад доруӣ беморӣ физой ту

که دردش می کند داروی بیماری فزای تو