То ба хӯн резем ишорат ҳо намӯд абрӯӣ ӯ

تا به خون ریزیم اشارت ها نمود ابروی او

Майли хӯни резӣ худ фаҳмидам аз ҳар мӯӣ ӯ

میل خون ریزی خود فهمیدم از هر موی او

Чун хиромад дар дилами ҷон , ҳам чу оби зиндагӣ

چون خرامد در دلم جان، هم چو آب زندگی

Сар наад дар пои сарви қомати дилҷӯй ӯ

سر نهد در پای سرو قامت دلجوی او

То хаёли қоматаш берун наомад аз дилам

تا خیال قامتش بیرون نیامد از دلم

Кардаам занҷир ёяш ҳасрати гесуӣ ӯ

کرده ام زنجیر یایش حسرت گیسوی او

Гар намегардад маи ман гарми кин аз меҳр нест

گر نمی گردد مه من گرم کین از مهر نیست

Аз назокати тоқат гармӣ надорад хуй ӯ

از نزاکت طاقت گرمی ندارد خوی او

То буд омад шудаш бар хоки ман эй ҳам нишин

تا بود آمد شدش بر خاک من ای هم نشین

Чун бимирами шаби ниҳонам дафн кун дар кӯй ӯ

چون بمیرم شب نهانم دفن کن در کوی او

Ман ки ҳасрат май кашами урфӣ барои дигарон

من که حسرت می کشم عرفی برای دیگران

Шиша майро кӣ тавонам дид бар зонуӣ ӯ

شیشهٔ می را کی توانم دید بر زانوی او