Ошиқии дукони расвоӣ ба шаҳр ва кӯ манеҳ

عاشقی دکان رسوایی به شهر و کو منه

Бар дами шамшер на рӯ бар сар зону манеҳ

بر دم شمشیر نه رو بر سر زانو منه

Ишқ аз бозича бишнос , уммат маҷнӯн мабош

عشق از بازیچه بشناس، امت مجنون مباش

Сар ба ёди чашми ҷонон , дар пай оҳӯ манеҳ

سر به یاد چشم جانان، در پی آهو منه

Дил буд шоистаи дардӣ ки аз сад дили яке

دل بود شایستهٔ دردی که از صد دل یکی

Тӯҳмати дард аз барои шиква бар ҳар мӯ манеҳ

تهمت درد از برای شکوه بر هر مو منه

Дард агар ором гирад , дасташ аз доман бидор

درد اگر آرام گیرد، دستش از دامن بدار

Офиятгар ғам шавад , зонуаш бар зону манеҳ

عافیت گر غم شود، زانوش بر زانو منه

Мӯ ба мӯ аз дард бе дармони лаболаби шӯ , вале

مو به مو از درد بی درمان لبالب شو، ولی

Гар бисоти марги бистари бошиддат , паҳлу манеҳ

گر بساط مرگ بستر باشدت، پهلو منه

Кӯҳи алмос ар шавад шавқу таманно дар дилат

کوه الماس ار شود شوق و تمنا در دلت

Бо касе дар ҷилавгоҳи дӯст , урфӣ , рӯ манеҳ

با کسی در جلوگاه دوست، عرفی، رو منه