Ҳар гоҳ ки аз меҳр ба кини майли ту беш аст

هر گاه که از مهر به کین میل تو بیش است

Аввали намаки сина ӣ мо бош ки риш аст

اول نمک سینه ی ما باش که ریش است

Маъшӯқ дар оғӯшу марои ойӣна дар каф

معشوق در آغوش و مرا آیینه در کف

Аз бас ки дилами шефта ӣ зиштӣ хеш аст

از بس که دلم شیفته ی زشتی خویش است

Зиндон буд омезиши он каз раҳи одат

زندان بود آمیزش آن کز ره عادت

Дар кашмакаши суҳбати бегона ва хеш аст

در کشمکش صحبت بیگانه و خویش است

Донам ки шафиқанд табибони ҳамагӣ , лек

دانم که شفیق اند طبیبان همگی، لیک

Марҳам ки на маъшӯқ наад душман риш аст

مرهم که نه معشوق نهد دشمن ریش است

Бо каъбаи равон инс нагирад дили урфӣ

با کعبه روان انس نگیرد دل عرفی

Доими қадамӣ чанд азин қофила пеш аст

دایم قدمی چند ازین قافله پیش است