Манам ки ёфтаам завқи суҳбати ғам ро

منم که یافته ام ذوق صحبت غم را

Ба субҳи иди даҳуми ваъда ӣ шоми мотам ро

به صبح عید دهم وعده ی شام ماتم را

зи лофи сабри басии нодмим , таъна мазан

ز لاف صبر بسی نادمیم، طعنه مزن

Мурувват ки маломат балост мулзам ро

مروت که ملامت بلاست ملزم را

Ба лиззати абад ар занам ӯ дило мужда

به لذت ابد ار زنم او دلا مژده

Ки дод бе асарии инфеъоли марҳам ро

که داد بی اثری انفعال مرهم را

Ҳавои боғи муҳаббат ба ғоятӣ гарм аст

هوای باغ محبت به غایتی گرم است

Ки ҳеҷ сабза надидааст рӯй шабнам ро

که هیچ سبزه ندیده است روی شبنم را

Қабули ишқ Аннанам гирифт урфии барад

قبول عشق عنانم گرفت عرفی برد

Ба хилватӣ ки тасаввур набӯд муҳаррам ро

به خلوتی که تصور نبود محرم را