Андӯҳи ҳиҷри пешау шодӣ ман аст

اندوه هجر پیشه و شادی من است

Ҷӯёии офтобаму шаби ҳодӣ ман аст

جویای آفتابم و شب هادی من است

Зуди о , ки тўтё шавад , ин бесутуни ҳиҷр

زود آ ، که توتیا شود، این بیستون هجر

Зини сон ки зери теша ӣ Фарҳодӣ ман аст

زین سان که زیر تیشه ی فرهادی من است

То хондаам ки ҳеҷ гиреҳ бекушод нест

تا خوانده ام که هیچ گره بی گشاد نیست

Талхии фуруши ҳиҷри ту қаннодӣ ман аст

تلخی فروش هجر تو قنادی من است

Хизрам ба чашми хондау тарсам хаҷал шавад

خضرم به چشم خوانده و ترسم خجل شود

Ин хоки чашмаи хез ки дар водӣ ман аст

این خاک چشمه خیز که در وادی من است

Озодагӣ на коми шносоӣ бандагӣ аст

آزادگی نه کام شناسای بندگی است

Нашав ва намой бандагӣ , озодӣ ман аст

نشو و نمای بندگی، آزادی من است

Туғёни шавқи байн ки куҷо зад ба куштанам

طغیان شوق بین که کجا زد به کشتنم

Андӯҳро ки фахр ба ҳмзодӣ ман аст

اندوه را که فخر به همزادی من است

Булбули сириштро ғазали шавқ бе навост

بلبل سرشت را غزل شوق بی نواست

Урфии ту гӯш бош ки ин водӣ ман аст

عرفی تو گوش باش که این وادی من است