Дай касе гуфт ки саъдии гҳрондўзи сухан

دی کسی گفت که سعدی گهراندوز سخن

Қитъа Эй гуфта , ки андеша бидон ме нозад

قطعه‌ای گفته، که اندیشه بدان می‌نازد

Гуфтам ин гӯш бидон нағма сазад гуфт оре

گفتم این گوش بدان نغمه سزد گفت آری

Инак аз пардаи Аннани сӯй ту ме андозад

اینک از پرده عنان سوی تو می‌اندازد

Сухан аз ишқ ҳаромаст бар он биҳдаҳи гӯ

سخن از عشق حرام است بر آن بیهده‌گو

Ки чу даҳ байт ғрл гуфт мдиҳи оғозад

که چو ده بیت غرل گفت مدیح آغازد

Ҳбзои ҳиммати саъдӣу ғазали гуфтан ӯ

حبذا همت سعدی و غزل گفتن او

Ки зи маъшӯқ ба мамдуҳ наме пардозад

که ز معشوق به ممدوح نمی‌پردازد

Гуфтам ин худ ҳама айбаст ки дар роҳи ҳунар

گفتم این خود همه عیب است که در راه هنر

Ҳаркии ин лоф занад асб дуӣ ме тозад

هرکه این لاف زند اسب دوی می‌تازد

Лавҳаши илоҳи зи як андешии урфии кўро

لوحش اله ز یک اندیشی عرفی کورا

Онкии мамдуҳ буд , ишқ бадв ме бозад

آنکه ممدوح بود، عشق بدو می‌بازد