Нишаста будам вдӣ дар всоқ ме гуфтам

نشسته بودم ودی در وثاق می گفتم

Чаҳ фитна буд ки айём дар ҷаҳони андохт

چه فتنه بود که ایام در جهان انداخت

Чаҳ дард буд ки ҳиҷр эй давлату дайн

چه درد بود که هجر همای دولت و دین

Бҷон офият андӯз ҳамгинони андохт

بجان عافیت اندوز همگنان انداخت

Ғурури ъушрату тақсири шкрўсли ин буд

غرور عشرت و تقصیر شکروصل این بود

Ки кори мобдъои саҳаргаҳони андохт

که کار مابدعای سحرگهان انداخت

Ман андарин ғаму аиндостони дарди афзой

من اندرین غم و اینداستان درد افزای

Ки ногаҳони хирадами даст дар миёни андохт

که ناگهان خردم دست در میان انداخت

Чаҳ гуфт гуфт эй ки фахри дудмони сухан

چه گفت گفت ای که فخر دودمان سخن

Бгўкаҳи худ чаҳ гумонат дар аингмони андохт

بگوکه خود چه گمانت در اینگمان انداخت

зи ҷои ҷустаму дардам бпосхш гуфтам

ز جای جستم و دردم بپاسخش گفتم

Худ онкии фурқат ӯ оташами бҷони андохт

خود آنکه فرقت او آتشم بجان انداخت

Ҷавоб дод ки осӯда бошу хотири ҷамъ

جواب داد که آسوده باش و خاطر جمع

Ки ояд онкии турои ҳиҷраш аз тавон андохт

که آید آنکه ترا هجرش از توان انداخت

БгФтмши зи куҷои дории ин бишорат гуфт

بگفتمش ز کجا داری این بشارت گفت

зи сад аломатами иқбол дар мзони андохт

ز صد علامتم اقبال در مظان انداخت

Фалак ки дар сафари азрхш ӯ ҷудо нашудӣ

فلک که در سفر ازرخش او جدا نشدی

Ҳамон бигардаш маъҳуди аўънони андохт

همان بگردش معهود اوعنان انداخت

Ҷаҳон ки соя нишин кулоҳи давлат буд

جهان که سایه نشین کلاه دولت بود

Бмҳр ӯст ки тобандагии барони андохт

بمهر اوست که تابندگی برآن انداخت

Қазо ки риштаи назми ҷаҳон дўто мехост

قضا که رشته نظم جهان دوتا میخواست

Аннани муждаи сӯии нозими ҷаҳони андохт

عنان مژده سوی ناظم جهان انداخت

Аннани гарми шитобаш ки баҳри саҷдаи шоҳ

عنان گرم شتابش که بهر سجده شاه

Ҳзорои шҳбу адҳами баҳри макони андохт

هزارا شهب و ادهم بهر مکان انداخت

Сарони даргаи шаҳи таҳният кунон гӯйанд

سران درگه شه تهنیت کنان گویند

Ки хеши робчаҳи шавқӣ бар остони андохт

که خویش رابچه شوقی بر آستان انداخت

Ҳазор шукри ҳазорон ҳазор шукр ки боз

هزار شکر هزاران هزار شکر که باز

эй давлату дайни раҳ бар ошёни андохт

همای دولت و دین ره بر آشیان انداخت

Дарини хуҷастаи замон каз нишот омаданат

دراین خجسته زمان کز نشاط آمدنت

Қазои либоси тараби дарбари замони андохт

قضا لباس طرب دربر زمان انداخت

Крости ғами зчнини остон ки аз шодӣ

کراست غم زچنین آستان که از شادی

Кулоҳро натавонади бросмони андохт

کلاه را نتواند برآسمان انداخت