Ҷӯии тарози чаман бе сутун

جوی طراز چمن بی ستون

Он ба биҳишти ғами ширини дарун

آن به بهشت غم شیرین درون

Буд бомари санами дилпазир

بود بامر صنم دلپذیر

Дар пай оростани ҷӯии шер

در پی آراستن جوی شیر

Теша ҳар доғ ки бар санг хӯрд

تیشه هر داغ که بر سنگ خورد

Лиззати он бар дили он санги барад

لذت آن بر دل آن سنگ برد

Теша ҳар он нағма ки бар ме кашид

تیشه هر آن نغمه که بر می کشید

Аз лаби ваии нола фурӯ ме чакид

از لب وی ناله فرو می چکید

Резаи сангяш ки аз тешаи ҷуст

ریزه سنگیش که از تیشه جست

Нештар он бадалаш дар нишаст

نیشتر آن بدلش در نشست

Мурғи шарар чун тайрон ме намӯд

مرغ شرر چون طیران می نمود

Гарми бшҳбози дилаш май рабӯд

گرم بشهباز دلش می ربود

Ҷунбишӣ аз теша нарафтӣ бакор

جنبشی از تیشه نرفتی بکار

Каз дили вай дар назд даии қарор

کز دل وی در نزد دی قرار

Ҳарза дар оӣии змломти гурез

هرزه در آئی زملامت گریز

Теғ забон карда ба беҳудаи тез

تیغ زبان کرده به بیهوده تیز

Гуфт дарин шеваи мурод ту чист

گفت درین شیوه مراد تو چیست

Коми дили ранҷи ниҳод ту чист

کام دل رنج نهاد تو چیست

Май барӣ эй ранҷ бифармуда

می بری ای رنج بفرموده

ё зҷнўни толиби беҳуда

یا زجنون طالب بیهوده

Замзамаи бардошт ки эй дилхарош

زمزمه برداشت که ای دلخراش

Марҳами доғам бтбр зад тарош

مرهم داغم بطبر زد تراش

Май барам ин ранҷи бомар касе

می برم این رنج بامر کسی

Каз тлбси ранҷи шуморами басӣ

کز طلبس رنج شمارم بسی

Манъам аз ин шева макун кон нигор

منعم از این شیوه مکن کان نگار

Дода қарории бмни биқрор

داده قراری بمن بیقرار

Ранҷи марои музд вафо ме диҳад

رنج مرا مزد وفا می دهد

Ганҷи висолаш ба баҳо ме диҳад

گنج وصالش به بها می دهد

Музд аз ин ранҷ биёбам ҳалол

مزد از این رنج بیابم حلال

Зон бикунами байъи матоъи висол

زان بکنم بیع متاع وصال

Гуфт ки эй содаи дили тешаи санҷ

گفت که ای ساده دل تیشه سنج

Вази талаби ганҷ дар ошӯбу ранҷ

وز طلب گنج در آشوب و رنج

Каси бсдФ реза наҷуед гуҳар

کس بصدف ریزه نجوید گهر

Каси гуҳари умри наёбади бзр

کس گهر عمر نیابد بزر

Чашмаи ҳайвони бсробӣ ки дод

چشمه حیوان بسرابی که داد

Шарбати кавсари бҳбобӣ ки дод

شربت کوثر بحبابی که داد

Гуфт зФизи талабати шарми бод

گفت زفیض طلبت شرم باد

Вази ману ранҷи миннати озарми бод

وز من و رنج منت آزرم باد

Гар ҳама донам ки наёяд бадаст

گر همه دانم که نیاید بدست

Аз талаб ганҷ нишоед нишаст

از طلب گنج نشاید نشست

Пайравии ҳасан адаб карда ам

پیروی حسن ادب کرده ام

Ганҷ наёбам зтлб карда ам

گنج نیابم زطلب کرده ام

Номи талаби нақши нигинам бас аст

نام طلب نقش نگینم بس است

Гар набарам ганҷи ҳаминам бас аст

گر نبرم گنج همینم بس است

Зини тарафи ин замзамаи таънаи хез

زین طرف این زمزمه طعنه خیز

Буму ҳумои брлби ҳам нағмаи рез

بوم و هما برلب هم نغمه ریز

Зон тарафи он таънаи зани офтоб

زان طرف آن طعنه زن آفتاب

Бар асари ҷазби талаб дар шитоб

بر اثر جذب طلب در شتاب

Панҷаи таъсири талаби брънон

پنجه تأثیر طلب برعنان

Бар лаб ҷавранда тамошои кунон

بر لب جور انده تماشا کنان

Омаду овозаи он ранҷ дид

آمد و آوازه آن رنج دید

Софи аноят збёнш чакид

صاف عنایت زبیانش چکید

Гавҳари таҳсин бкнорш фишонд

گوهر تحسین بکنارش فشاند

Вази ғами таснӣм ғубораш фишонд

وز غم تسنیم غبارش فشاند

Дасти бошёء вафо баргушод

دست باشیاء وفا برگشاد

Он гуҳару ганҷ ки боист дод

آن گهر و گنج که بایست داد

Роҳравии роҳи талаби баргузед

راهروی راه طلب برگزید

Басти гумонам ки бҷоӣӣ расед

بست گمانم که بجائی رسید

Урфӣ аз ин ҷодаи Аннани брмтоб

عرفی از این جاده عنان برمتاب

Хори зи по бар макаш ва май шитоб

خار ز پا بر مکش و می شتاب

Ранҷи талаб ба ки дар ӯ ганҷ ҳаст

رنج طلب به که در او گنج هست

Баси гуҳару ганҷи дарин ранҷ ҳаст

بس گهر و گنج درین رنج هست