Пештар аз ҷилваи осори ҷӯад

پیشتر از جلوه آثار جود

Каз ҷигари шамъ наме хости дӯд

کز جگر شمع نمی خواست دود

Шамъи азали чеҳра бар афрӯхтӣ

شمع ازل چهره بر افروختی

Нур фишондӣ дили худ сӯхтӣ

نور فشاندی دل خود سوختی

Дӯстии худ бадалаш кард зӯр

دوستی خود بدلش کرد زور

Неъмати розаши бглўи гашти шӯр

نعمت رازش بگلو گشت شور

Нағмаи мастонаи здл соз кард

نغمه مستانه زدل ساز کرد

Замзамаи меҳри худ оғоз кард

زمزمه مهر خود آغاز کرد

Зон нафаси гарм ки аз дили кушод

زان نفس گرم که از دل گشاد

Нури таъаллуқ бмأср фитод

نور تعلق بمأثر فتاد

Мужда дил дод баҳри сина

مژده دل داد بهر سینه

Нур фишон кард ҳар ойина

نور فشان کرد هر آئینه

Оби ҳаёт аз ғами он чашмаи зод

آب حیات از غم آن چشمه زاد

Чашмаи гавҳари ҳам аз он нами кушод

چشمه گوهر هم از آن نم گشاد

Рӯҳ буд гавҳарии азкони ишқ

روح بود گوهری ازکان عشق

Марг буд ншأаҳи ҳурмони ишқ

مرگ بود نشأه حرمان عشق

Аз асари ишқи падеди омадем

از اثر عشق پدید آمدیم

Зиндаи ҷовиду шаҳиди омадем

زنده جاوید و شهید آمدیم

Ҳасану муҳаббати ҳамаро дода анд

حسن و محبت همه را داده اند

Лек ниқоб ҳама накушода анд

لیک نقاب همه نگشاده اند

Баъзе азон миваи ҷӯшони бхўн

بعضی ازان میوه جوشان بخون

Талх бурун омаду ширини дарун

تلخ برون آمد و شیرین درون

Бози буруни мағз ва дарун пӯстем

باز برون مغز و درون پوستیم

Бастаи дурӯғӣ ки дарун дӯстем

بسته دروغی که درون دوستیم

Гирди сар пӯст шавад мағзи мо

گرد سر پوست شود مغز ما

Нанги фанои зистани нағзи мо

ننگ فنا زیستن نغز ما

Аз пас ин пардаи мҷуи офтоб

از پس این پرده مجو آفتاب

Ҷумла ниқобаст биравӣ ниқоб

جمله نقابست بروی نقاب

Мастии моро чаҳ шуморад касе

مستی ما را چه شمارد کسی

Рӯ ки наярзед бмшти хасӣ

رو که نیرزید بمشت خسی

Оташу бодии баҳами омехта

آتش و بادی بهم آمیخته

Мушти гулӣ бар сарашони рехта

مشت گلی بر سرشان ریخته

Дар гиреҳи ин расани печи печ

در گره این رسن پیچ پیچ

Чун бигушоӣанд чаҳ бастаст ҳеҷ

چون بگشایند چه بست است هیچ

Тӯдаи саҳрои адами тоҷи мо

توده صحرای عدم تاج ما

Ҳеҷтар аз ҳайчии миъроҷи мо

هیچتر از هیچی معراج ما

Нестӣ аз ҳастӣ мо бардаи нанг

نیستی از هستی ما برده ننگ

Тезтар эй марг басаст ин диранг

تیزتر ای مرگ بسست این درنگ

Ҳар ки дарин дард гарон мубталост

هر که درین درد گران مبتلاست

Доруии беҳӯшӣ маргаш давост

داروی بیهوشی مرگش دواست

Абри ато бар лаби мо ҷуръаи рез

ابر عطا بر لب ما جرعه ریز

Мо барраи ташнаи лабии гарми хез

ما بره تشنه لبی گرم خیز

Ҳасани азал чун ғами дили пардаи сӯз

حسن ازل چون غم دل پرده سوز

Мо чу ҳаёи баҳри назари пардаи дуз

ما چو حیا بهر نظر پرده دوز

Дидаи мо тангу тамошои фарох

دیده ما تنگ و تماشا فراخ

Чун дили азин ғам нашавад шохи шох

چون دل ازین غم نشود شاخ شاخ

Лиззати ин нағма бадал ошност

لذت این نغمه بدل آشناست

Чашмаи ин шаҳр надонам куҷост

چشمه این شهر ندانم کجاست

Хизри раҳеи кӯ ки нишонам диҳад

خضر رهی کو که نشانم دهد

Бар лаби он чашма равонам диҳад

بر لب آن چشمه روانم دهد

То лаб аз он чашма шавад масти ком

تا لب از آن چشمه شود مست کام

Тишнагӣ сина башуем тамом

تشنگی سینه بشویم تمام

Маънии дили нағз ҳувайдо шавад

معنی دل نغز هویدا شود

Ҳар сари мӯи чашмаи дил зо шавад

هر سر مو چشمه دل زا شود

Кӯи дилгар май ки санояш кунем

کو دل گر می که ثنایش کنیم

Сад гуҳари ҷон бФдоиш кунем

صد گهر جان بفدایش کنیم

Кӯи дили оғиштаи бхўни ҷигар

کو دل آغشته بخون جگر

Аз ҷигар назъ харошида тар

از جگر نزع خراشیده تر

Ин ҳаваси афшон ки дар ин сина аст

این هوس افشان که در این سینه است

Дил набӯд мурда дерина аст

دل نبود مرده دیرینه است

Номи дил аз мушти гулии дўрбаҳ

نام دل از مشت گلی دوربه

Вази алафи ин бткдаҳи маъмур ба

وز علف این بتکده معمور به

Обу алаф чанд дар ин гул равад

آب و علف چند در این گل رود

Ташнаи лабӣ бар асар дил равад

تشنه لبی بر اثر دل رود

Вой ки таъмир садаф ме кунем

وای که تعمیر صدف می کنیم

Дар гиронмоя талаф ме кунем

در گرانمایه تلف می کنیم

Каъбаи дилу бори шикам май кашам

کعبه دل و بار شکم می کشم

Мзблаҳ бар рӯй ҳарами микшм

مزبله بر روی حرم میکشم

Дили ҳараму дайр буд рӯҳи пок

دل حرم و دیر بود روح پاک

Тан чаҳ буд ҳеҷ , яке мушти хок

تن چه بود هیچ ، یکی مشت خاک

Ёрб аз он чашма ки дил ном ӯст

یارب از آن چشمه که دل نام اوست

Софи маъонии ҳама дар ҷом ӯст

صاف معانی همه در جام اوست

Он қадрии бахш ки лаб тар кунем

آنقدری بخش که لب تر کنیم

Чошнии шарбат кавсар кунем

چاشنی شربت کوثر کنیم

Неи алафами чашма тамомам бидиҳ

نی علفم چشمه تمامم بده

Каз ҷигари ташнаи кушояди гиреҳ

کز جگر تشنه گشاید گره

То ман аз он чашма ба ёрони даҳум

تا من از آن چشمه به یاران دهم

Вази ғами дарюзаи урфии раҳам

وز غم دریوزه عرفی رهم