Бисмии илоҳи арраҳмони арраҳим

بسم اله الرحمن الرحیم

Мавҷ нахустаст зи баҳри қадим

موج نخست است ز بحر قدیم

То барам ин нуктаи бткмили арш

تا برم این نکته بتکمیل عرش

Зон кунам ороиши қандили арш

زان کنم آرایش قندیل عرش

Ба ки баноми самад бе ниёз

به که بنام صمد بی نیاز

Нома навозему Аннани тароз

نامه نوازیم و عنان طراز

Аз асар ӯ самадяти рафеъ

از اثر او صمدیت رفیع

Бар гуҳари аўоҳдити васеъ

بر گهر اواحدیت وسیع

Ранги рузи ҷома арбоб шед

رنگ رز جامه ارباب شید

Дом на обиди дили мурдаи сайд

دام نه عابد دل مرده صید

Ғозаи фуруши сари бозори шарм

غازه فروش سر بازار شرم

Обилаи рези таҳи дилҳои гарм

آبله ریز ته دلهای گرم

Захми чикони мижаи дилбарон

زخم چکان مژه دلبران

Ҳасани физояндаи исмати варон

حسن فزاینده عصمت وران

Шаҳри гушояндаи бустони субҳ

شهر گشاینده بستان صبح

Ёсумани афшони гиребони субҳ

یاسمن افشان گریبان صبح

Замзамаи кови лаби ноқавси дил

زمزمه کاو لب ناقوس دل

Доғ фурӯз дами товуси дил

داغ فروز دم طاووس دل

Зевари овозаи ноқўсён

زیور آوازه ناقوسیان

Чашмаи ороиши товусён

چشمه آرایش طاووسیان

Остии афшони насими сабо

آستی افشان نسیم صبا

Оштии ангези асари бодуо

آشتی انگیز اثر بادعا

Ҷавҳари ойинаи ҳурӣ ваашон

جوهر آئینه حوری وشان

Ҷуръаи паймонаи маънии кашон

جرعه پیمانه معنی کشان

Анҷумани орои ҳарими самоъ

انجمن آرای حریم سماع

Навҳаи тарози лаби гарми видоъ

نوحه طراز لب گرم وداع

Бар нафаси гарм тараҳҳум фишон

بر نفس گرم ترحم فشان

Вази асари гиряи табассуми чикон

وز اثر گریه تبسم چکان

Бори гушои фалаки андари суъӯд

بار گشای فلک اندر صعود

Носиаҳи сои малики андари суҷуд

ناصیه سای ملک اندر سجود

Серумаи каши ъбҳри заррини қадаҳ

سرمه کش عبهر زرین قدح

Васма на абрӯии қавси вқзҳ

وسمه نه ابروی قوس وقزح

Роҳи намояндаи ояндагон

راه نماینده آیندگان

Моя ҳастӣ даҳ пояндагон

مایه هستی ده پایندگان

Лавҳи амали сози вараъи пешагон

لوح عمل ساز ورع پیشگان

Нома бар андоз ҷазаъи пешагон

نامه بر انداز جزع پیشگان

Шамъ фурӯз ҳарами эҳтиром

شمع فروز حرم احترام

НаУмия сӯзи чамани интиқом

نامیه سوز چمن انتقام

Бар шафақи гиряи Уториди шумор

بر شفق گریه عطارد شمار

Бар варақи дидаи Уторид нигор

بر ورق دیده عطارد نگار

Тоби даҳ риштаи кӯтоҳи умр

تاب ده رشته کوتاه عمر

То баъдами рафтаи хас аз роҳи умр

تا بعدم رفته خس از راه عمر

Сувар дамӣ дода ббоди баҳор

صور دمی داده بباد بهار

Нъшкшӣ карда хазонро шиор

نعشکشی کرده خزان را شعار

Мурғи шкибоӣӣ аз ӯ синаи танг

مرغ شکیبائی از او سینه تنگ

Чеҳраи беморӣ аз ӯ хираи ранг

چهره بیماری از او خیره رنگ

Гавҳари дили шастаи бдрёии ҷон

گوهر دل شسته بدریای جان

Нур асар дода бова дудмон

نور اثر داده باو دودمان

Карда мусоҳиб бар зоғи сифот

کرده مصاحب بر زاغ صفات

Буқаламуни мазраъаи коинот

بوقلمون مزرعه کاینات

Бӯса нагирад зи димоғи сухан

بوسه نگیرد ز دماغ سخن

Каши сухан ӯ ндмд дар даҳан

کش سخن او ندمد در دهن

Ҷли ҷалолаи илм шан ӯст

جل جلاله علم شان اوست

Ъам нўолаҳ магас хон ӯст

عم نواله مگس خوان اوست

Бардаи дил аз ҳасан чаҳ яғмост ин

برده دل از حسن چه یغماست این

Гавҳари худ зода чаҳ дарёст ин

گوهر خود زاده چه دریاست این

Хок нишин дар ӯ бандагӣ

خاک نشین در او بندگی

Мурдаи беморӣ ӯ зиндагӣ

مرده بیماری او زندگی

Бандагӣ аз доғи қабулаши Фкор

بندگی از داغ قبولش فکار

Гардани озодӣ аз ӯ тавқи дор

گردن آزادی از او طوق دار

Бскаҳ буд ташнаи афву ато

بسکه بود تشنه عفو و عطا

Даст наёрад барраи саҳви мо

دست نیارد بره سهو ما

Дайру ҳарам дӯш бадуш оварад

دیر و حرم دوش بدوش آورد

Сбҳаҳ ва зуннор Биҷӯш оварад

سبحه و زنار بجوش آورد

Нағмаи ноқавси хурушон аз ӯст

نغمه ناقوس خروشان از اوست

Сина ҳар замзамаи ҷӯшон аз ӯст

سینه هر زمزمه جوشان از اوست

Лағзиш мастона диҳад саҳв ро

لغزش مستانه دهد سهو را

Чашма афсӯс диҳад лаҳв ро

چشمه افسوس دهد لهو را

Нотиқаро роз фурӯшӣ диҳад

ناطقه را راز فروشی دهد

Қуфли кариро бхмўшӣ диҳад

قفل کری را بخموشی دهد

Сомъаҳро нағма бадаст оварад

سامعه را نغمه بدست آورد

Босираи фонӯс параст оварад

باصره فانوس پرست آورد

Талх кунад миваи номӯс ро

تلخ کند میوه ناموس را

Даст газон оварад афсӯс ро

دست گزان آورد افسوس را

То назд ин ҳалаи айвони рақам

تا نزد این حله ایوان رقم

Буд бараҳнаи адами андари адам

بود برهنه عدم اندر عدم

Зиндагии азуии адами мурда ро

زندگی ازوی عدم مرده را

Нозукӣ аз ваии дили пажмурда ро

نازکی از وی دل پژمرده را

Ишваи ширин бкмон оварад

عشوه شیرین بکمان آورد

Вази дили Фарҳод нишон оварад

وز دل فرهاد نشان آورد

Ғамза ки шамшери бадаст аз вай аст

غمزه که شمشیر بدست از وی است

Бар асари наргиси маст аз вай аст

بر اثر نرگس مست از وی است

Доягӣ ҳасан диҳад ноз ро

دایگی حسن دهد ناز را

Нағмагӣ оро кунад овоз ро

نغمگی آرا کند آواز را

Ақли бҷосўсӣ роз оварад

عقل بجاسوسی راز آورد

Ҷаҳл задонаш бгдоз оварад

جهل زدانش بگداز آورد

Равшании синаи илм азуӣ аст

روشنی سینه علم ازوی است

Мояи ороиши ҳалам азуӣ аст

مایه آرایش حلم ازوی است

НаУмия ақл бтълим дод

نامیه عقل بتعلیم داد

Марҳами носур ба таслим дод

مرهم ناسور به تسلیم داد

Чун дар ҷўдши боср боз шуд

چون در جودش باثر باز شد

Ҷунбиши набзи адам оғоз шуд

جنبش نبض عدم آغاز شد

Тӯбои ҳикмат самар андоз кард

طوبی حکمت ثمر انداز کرد

Дасти мосри зҳё боз кард

دست مآثر زحیا باز کرد

Мусҳаф маънӣ багушӯд аз ҷамол

مصحف معنی بگشود از جمال

Сӯрау алшмс бар омад бФол

سوره و الشمس بر آمد بفال

Бонги арӯсони чаман зод кард

بانگ عروسان چمن زاد کرد

Шаҳри адамро санам обод кард

شهر عدم را صنم آباد کرد

Зевари сӯрати бкФи хоки баст

زیور صورت بکف خاک بست

Оҳӯии муайянаши бФтроки баст

آهوی معینش بفتراک بست

Кӯшиши андеша боФлок дод

کوشش اندیشه بافلاک داد

Завқи таҳаммули бкФ хок дод

ذوق تحمل بکف خاک داد

Нози бадаргоҳи ҷавонии нишонд

ناز بدرگاه جوانی نشاند

Аҷзи бадари юзаи сонии нишонд

عجز بدر یوزه ثانی نشاند

Ранграз узр намӯд инфеъол

رنگرز عذر نمود انفعال

Бар қад андоза бурид эътидол

بر قد اندازه برید اعتدال

Носиаҳро лавҳи адаб ном кард

ناصیه را لوح ادب نام کرد

Бӯси замини худаш анъом кард

بوس زمین خودش انعام کرد

Нур амал дод бшмъи сафо

نور عمل داد بشمع صفا

Дӯд дил ифшоанд биравӣ дуо

دود دل افشاند بروی دعا

Дод боўозаҳи шароби навид

داد بآوازه شراب نوید

Басти зи хамёзаи даҳони умед

بست ز خمیازه دهان امید

Ҳозимаро номзад илм кард

هاضمه را نامزد علم کرد

Ҳофизаро соФгаҳ ҳалам кард

حافظه را صافگه حلم کرد

Ғурфаи маънии зи такаллуми кушод

غرفه معنی ز تکلم گشاد

Чашмаи кавсари зи табассуми кушод

چشمه کوثر ز تبسم گشاد

Донаи ғам дар дили афкори кишт

دانه غم در دل افکار کشت

Тухми киришма ба самани зори кишт

تخم کرشمه به سمن زار کشت

Ханда блб дод ки бурдор нӯш

خنده بلب داد که بردار نوش

Гиряи бадали рехт ки бар чини хурӯш

گریه بدل ریخت که بر چین خروش

Хӯни чаман бар варақ гул фишонд

خون چمن بر ورق گل فشاند

Оби гул аз нағма булбул Чехияанд

آب گل از نغمه بلبل چکاند

Замзамаи ғами бадал танг дод

زمزمه غم بدل تنگ داد

Чошнии нағма боҳнг дод

چاشنی نغمه بآهنگ داد

Ҳасан ба ороиши савдои нишонд

حسن به آرایش سودا نشاند

Ишқи бмъмории дилҳо нишонд

عشق بمعماری دلها نشاند

Хилватӣ орост бурун аз ҳисоб

خلوتی آراست برون از حساب

Сояи ҳасанӣ ба намози офтоб

سایه حسنی به نماز آفتاب

Панҷаи Фарҳод ба ҳилли зери санг

پنجه فرهاد به هل زیر سنگ

Кӯи зи гуҳари митлбди обу ранг

کو ز گهر میطلبد آب و رنگ

Чашмаи шавқ аз дил маҷнӯн гушӯд

چشمه شوق از دل مجنون گشود

Сина ӯ ҳўдҷ Лайлӣ намӯд

سینه او هودج لیلی نمود

Домани Юсуф Бамён зад ки хез

دامن یوسف بمیان زد که خیز

Ончӣ гирифтӣ бзлихо бирез

آنچه گرفتی بزلیخا بریز

Бениши ёқӯби з ҳурмон бишӯй

بینش یعقوب ز حرمان بشوی

Кӯи дилаш аз мо бтў оварад рӯй

کو دلش از ما بتو آورد روی

Нури ваии ороиш ҳар маҳфилӣ

نور وی آرایش هر محفلی

Май ншкибд ки нкоўди дилӣ

می نشکیبد که نکاود دلی

Ғайрати ҳасанаш чу Биҷӯш оварад

غیرت حسنش چو بجوش آورد

Дасти тмошоӣии Юсуфи барад

دست تماشائی یوسف برد

Теша занад бар дили Фарҳоди маст

تیشه زند بر دل فرهاد مست

Каз ?илами ғайри пазиради шикаст

کز الم غیر پذیرد شکست

Ҳар ки ?илами дӯст бова бгрўд

هر که الم دوست باو بگرود

Вонкаҳ бар ӯ золам бугзарад

وآنکه بر او زالم بگذرد

Ақли баҳами барзада кин ҷоҳил аст

عقل بهم برزده کاین جاهل است

Чашма хӯн карда ато кин диласт

چشمه خون کرده عطا کاین دلست

Сина бағам дода ки ин ганҷ ту аст

سینه بغم داده که این گنج تو است

Ишқ бадал дода ки ин ранҷ ту аст

عشق بدل داده که این رنج تو است

Чашмаи ҷўдост чу мавлоаст ин

چشمه جوداست چو مولی است این

Айн вуҷӯдаст чу мавлоаст ин

عین وجود است چو مولی است این

Зини мутафарриқ шудаи мушти ғубор

زین متفرق شده مشت غبار

Зарраи вшии кӯ ки намояди шумор

ذره وشی کو که نماید شمار

Гарчи дар ин боғча чанд ва чун

گرچه در این باغچه چند و چون

Хору гул аз як шаҷар ояд бурун

خار و گل از یک شجر آید برون

Баҳр чаҳ дар машъалаи гоҳи шуҳуд

بهر چه در مشعله گاه شهود

Нури бик ҷома дарунасту дӯд

نور بیک جامه درونست و دود

Маи з чаҳ оғиштаи знқси вкмол

مه ز چه آغشته زنقص وکمال

Гуҳи з чаҳ бадар ояд ва гоҳе ҳилол

گه ز چه بدر آید و گاهی هلال

Аз таҳи дили ҷуръаи дидори нӯш

از ته دل جرعه دیدار نوش

Гоҳ шавад маст ва гуҳ ояд бҳўш

گاه شود مست و گه آید بهوش

Гуҳ равадаш бар асари сбҳаҳи даст

گه رودش بر اثر سبحه دست

Гуҳ кунадаш нағмаи ноқавси маст

گه کندش نغمه ناقوس مست

Баҳр чаҳ ҳар дил ки барангехта

بهر چه هر دل که برانگیخته

Аз ғаму шодии баҳами омехта

از غم و شادی بهم آمیخته

Карда зики чашма тароват гузин

کرده زیک چشمه طراوت گزین

Боди Масеҳу нафаси вопасин

باد مسیح و نفس واپسین

Гоҳи лаб аз навҳа кунад хӯни чикон

گاه لب از نوحه کند خون چکان

Гуҳи зтрнми гул шодӣ фишон

گه زترنم گل شادی فشان

Гоҳ шавад ҷилвагар аз таври ноз

گاه شود جلوه گر از طور ناز

Бе дилии ангезаду аҷзу ниёз

بی دلی انگیزد و عجز و نیاز

Гар диҳад аз мастӣу ҳасрати сарвар

گر دهد از مستی و حسرت سرور

Шодӣ омӯзаду нозу ғурур

شادی آموزد و ناز و غرور

Ҳикмат аз ин рнгрзиҳои нағз

حکمت از این رنگرزیهای نغز

Коед аз ӯ буии биҳиштами бмғз

کاید از او بوی بهشتم بمغز

Шоҳид ҳолеаст ки он ранги вбўӣ

شاهد حالی است که آن رنگ وبوی

Дар чамани мост на дар боғи ӯй

در چمن ماست نه در باغ اوی

Боғи ваии олӯдаи найранги не

باغ وی آلوده نیرنگ نی

Дар чаманаши об на врнги не

در چمنش آب نه ورنگ نی

Боғи висолаш ки таманно кунад

باغ وصالش که تمنا کند

Дида ки дорад ки тамошо кунад

دیده که دارد که تماشا کند

Аз равиши ин роҳ нишоне надид

از روش این راه نشانی ندید

Сояи дастӣ ва аноне надид

سایه دستی و عنانی ندید

Ваҳм даромад ки нишинад барин

وهم درآمد که نشیند برین

Тира шудаш дидаи нобӯди байн

تیره شدش دیده نابود بین

Серумаи каши дидаи мо аъамӣ аст

سرمه کش دیده ما اعمی است

Дидаи ҳамон дар талаб слмӣ аст

دیده همان در طلب سلمی است

Ақл ки дар водии ҳайрати шитофт

عقل که در وادی حیرت شتافت

Рӯ баҳрам дошт вале дайр ёфт

رو بحرم داشت ولی دیر یافت

Раҳбари мо роҳ савобаш якеаст

رهبر ما راه صوابش یکیست

Чеҳра нагӯям ки ниқобаш якеаст

چهره نگویم که نقابش یکیست

Пои талаби суда дар аввали қадам

پای طلب سوده در اول قدم

Ваа ки назд бартар аз ин каси қадам

وه که نزد برتر از این کس قدم

Маърифаташи зинати берун дар

معرفتش زینت بیرون در

Нақш ва нигорӣаст зи хӯни ҷигар

نقش و نگاری است ز خون جگر

Тифли муҳаббат ки ҳарам зод ӯст

طفل محبت که حرم زاد اوست

Ҳам бдрўни нағма дидор ӯст

هم بدرون نغمه دیدار اوست

Ҳасан ки вайро буд ойинаи дор

حسن که وی را بود آئینه دار

Дидау дили сӯрати оинаи дор

دیده و دل صورت آینه دار

Ҳавсилаи васл длором нест

حوصله وصل دلارام نیست

Бодаи бондозаҳ на ва ҷом нест

باده باندازه نه و جام نیست

Мо киу андозаи дидори дӯст

ما که و اندازه دیدار دوست

Ҳасани тамошоу тамошои дӯст

حسن تماشا و تماشای دوست

Кӯи дили андозаи неъмати шинос

کو دل اندازه نعمت شناس

То талабами неъмат ва дорам сипос

تا طلبم نعمت و دارم سپاس

Шамъи талаб бар нФрўзим ба

شمع طلب بر نفروزیم به

Дар таб умед бисӯзем ба

در تب امید بسوزیم به

Дасти бдомони талаб чун занам

دست بدامان طلب چون زنم

Вар бизанам лофи адаб чун занам

ور بزنم لاف ادب چون زنم

Вар Бамён оварадам рӯи сифед

ور بمیان آوردم رو سفید

Бар дар фирдавс нивисам умед

بر در فردوس نویسم امید

Вар кунад аз роҳи итобами далел

ور کند از راه عتابم دلیل

Шуъла напушам начашм слсбил

شعله نپوشم نچشم سلسبیل

Урфӣ агар булбул агар зоғ ӯст

عرفی اگر بلبل اگر زاغ اوست

Нағмаи тавҳиди зан боғ ӯст

نغمه توحید زن باغ اوست