Баноми онкии бори дил гарон кард
بنام آنکه بار دل گران کرد
Дуоро муҳаррами роз ниҳон кард
دعا را محرم راز نهان کرد
Дъоӣии коФкнд дар синаҳо фарш
دعائی کافکند در سینه ها فرش
Бики ҷунбиши пардози сина то арш
بیک جنبش پرداز سینه تا عرش
Ҳар он матлаб ки дар олам нагунҷед
هر آن مطلب که در عالم نگنجید
Бики лафз дуо ганҷанд ва бахшед
بیک لفظ دعا گنجاند و بخشید
Лаби моро дуои шаҳ дар омухт
لب ما را دعای شه در آموخت
Бҷиб ҳар дуои сад муддао дӯхт
بجیب هر دعا صد مدعا دوخت
Чу боз омад зтўҳиди худованд
چو باز آمد زتوحید خداوند
Дуоро бо таъарруз дод пайванд
دعا را با تعرض داد پیوند
Ки гӯши шоҳ бо пайғоми мо бод
که گوش شاه با پیغام ما باد
Лабаши омодаи илзоми мо бод
لبش آماده الزام ما باد
Салоҳи кори бодаши нозшоҳӣ
صلاح کار بادش نازشاهی
Мабодаш хори хори узри хоҳӣ
مبادش خار خار عذر خواهی
Мабодои нодам аз андешаи хом
مبادا نادم از اندیشه خام
Ҷавобии зуди ҳодши вақти илзом
جوابی زود هادش وقت الزام
Дабистонаши тиҳии бод аз бади андеш
دبستانش تهی باد از بد اندیش
Мёмўзоди бадаҳди ҷуз аз пеш
میاموزاد بدعهد جز از پیش
Ду рӯзаи дарвеши доими мабодо
دو روزه درویش دایم مبادا
Нигоҳаши пеш аз ин соими мабодо
نگاهش پیش از این صایم مبادا
Мгирди оташи нозаши баҳри хом
مگیرد آتش نازش بهر خام
Мабодои сидои варои рахна дар дом
مبادا صیدا ورا رخنه در دام
Лабаши хомаши мабодо аз ҷавобам
لبش خامش مبادا از جوابم
Дил шавқаш нагирад аз ниқобам
دل شوقش نگیرد از نقابم
Шабаши муҳтоҷи шамъи каси мабодо
شبش محتاج شمع کس مبادا
Шароби тоқаташи нораси мабодо
شراب طاقتش نارس مبادا
Гули озор кам чинод аз ишқ
گل آزار کم چیناد از عشق
Ҳамаи осӯдагии бунёд аз ишқ
همه آسودگی بنیاد از عشق
Дилаши хуши бод то бимо нишинад
دلش خوش باد تا بیما نشیند
Шкрзои бод то талхӣ на бинад
شکرزا باد تا تلخی نه بیند
Надими базми гоҳаши разми гўбод
ندیم بزم گاهش رزم گوباد
Румузаши ҷумлагии бади аҳд ӯ бод
رموزش جملگی بد عهد او باد
Шабистонаши мабодои бичроғм
شبستانش مبادا بیچراغم
Мабодои гуми хаёлаш аз димоғам
مبادا گم خیالش از دماغم
Нбиноди офати дандони лаб ӯ
نبیناد آفت دندان لب او
Мабодои Комрони ҳам матлаб ӯ
مبادا کامران هم مطلب او
Агар бо дарди мо хуш нест борӣ
اگر با درد ما خوش نیست باری
Дилаш холӣ мабод аз дарди ёрӣ
دلش خالی مباد از درد یاری
Зширингар бсди ҷони вои хиради дил
زشیرین گر بصد جان وا خرد دل
Кам аз ширин мабодо накаш баради дил
کم از شیرین مبادا نکش برد دل
Бдондишиши асири неши мо бод
بداندیشیش اسیر نیش ما باد
Накӯи хоҳиши салоҳи андеши мо бод
نکو خواهش صلاح اندیش ما باد
Дуои мо ки шаҳди заҳри нокст
دعای ما که شهد زهر ناکست
Қабулаши бодо гарчи қаҳри нокст
قبولش بادا گرچه قهر ناکست
Салоҳи хеш дар талхии мубиноад
صلاح خویش در تلخی مبیناد
зи ширини талх гӯйӣ бигузар эй бод
ز شیرین تلخ گویی بگذر ای باد
Ки рози мо бмктўб ошно нест
که راز ما بمکتوب آشنا نیست
Бадви пайғоми мо ғайр аз дуо нест
بدو پیغام ما غیر از دعا نیست
Чун ин мактуби сари дргм бар орост
چون این مکتوب سر درگم بر آراست
Ба пеши нома бар афканд ва бархест
به پیش نامه بر افکند و برخاست