эй ту бомрзшу олӯдаи мо
ای تو بامرزش و آلوده ما
Ваии ту бғмхўорӣу осӯдаи мо
وی تو بغمخواری و آسوده ما
Раҳмати ту каъбаи тоъати навоз
رحمت تو کعبه طاعت نواز
Адли ту машшотаи исёни тароз
عدل تو مشاطه عصیان طراز
Лутфи ту даллоли матоъи гуноҳ
لطف تو دلال متاع گناه
Ҳалам ту биншонада ғазабро паноҳ
حلم تو بنشانده غضب را پناه
Мунфаилем аз амали носазо
منفعلیم از عمل ناسزا
Гар ҳама некаст бпушон зи мо
گر همه نیکست بپوشان ز ما
Ростии мо зи риёи шармсор
راستی ما ز ریا شرمسار
Бандагӣ аз нисбати мо шармсор
بندگی از نسبت ما شرمسار
То абад аз маъсияти озарми даҳ
تا ابد از معصیت آزرم ده
Ҳавсилаи зомини ин шарми даҳ
حوصله ضامن این شرم ده
Ман ки ва санҷидани бозуии адл
من که و سنجیدن بازوی عدل
Ба ки набошам бтрозўии адл
به که نباشم بترازوی عدل
Вари карамати мизндм дар даҳон
ور کرمت میزندم در دهان
То бигушоем лаб хоҳиш фишон
تا بگشایم لب خواهش فشان
Чашму дилами гуруснаи чашмони ту
چشم و دلم گرسنه چشمان تو
Сайр нигараданд зи эҳсони ту
سیر نگردند ز احسان تو
Ончии бон май сзм онам бидиҳ
آنچه بآن می سزم آنم بده
Бартар аз он низ Аннанам бидиҳ
برتر از آن نیز عنانم بده
Софи умедами блби бими рез
صاف امیدم بلب بیم ریز
Гирди маро дар раҳи таслими рез
گرد مرا در ره تسلیم ریز
Коми марои шаҳд ибодат бубахш
کام مرا شهد عبادت ببخش
Чун бичишам фаҳм ҳаловат бубахш
چون بچشم فهم حلاوت ببخش
Шҳпри ҷбрил ниёзам бидиҳ
شهپر جبریل نیازم بده
Роҳи бхлўткаҳ розам бидиҳ
راه بخلوتکه رازم بده
Дар ҳарами ишқ дарун оварам
در حرم عشق درون آورم
Шефтау маст бурун оварам
شیفته و مست برون آورم
Ин гули пажмурда ки дар боғи ҷӯад
این گل پژمرده که در باغ جود
Даст бадаст оварамаш дар вуҷӯд
دست بدست آورمش در وجود
Роиҳаи атр вафояш бидиҳ
رایحه عطر وفایش بده
Гӯшаи дастор ризояш бидиҳ
گوشه دستار رضایش بده
То бдмоғӣ ки расонади насим
تا بدماغی که رساند نسیم
Ғаш кунад андеша умед вебем
غش کند اندیشه امید وبیم
Нашоҳ тавҳид дар ояд Биҷӯш
نشاه توحید در آید بجوش
Мастии ҷовид бар оради хурӯш
مستی جاوید بر آرد خروش
Баҳри атои ту ҷавоҳири шумор
بحر عطای تو جواهر شمار
Бе асари боди талаби мавҷи зор
بی اثر باد طلب موج زار
То талабами вой ки дил хӯн кунам
تا طلبم وای که دل خون کنم
Хоҳишам омӯхта чун кунам
خواهشم آموخته چون کنم
Бо нафаси ин нағмаи бшўӣим ба
با نفس این نغمه بشوئیم به
Ҳарфи адаби сӯзи нгўӣим ба
حرف ادب سوز نگوئیم به
Турраи хоҳиш брзо нашканем
طره خواهش برضا نشکنیم
Болу пари мурғ дуо нашканем
بال و پر مرغ دعا نشکنیم
Урфӣ аз ин нағмаи зании шарми дор
عرفی از این نغمه زنی شرم دار
Аҳд талаб башикану дили гарми дор
عهد طلب بشکن و دل گرم دار
Маслиҳати кор чаҳ донем мо
مصلحت کار چه دانیم ما
Базри таманно чаҳ фишонем мо
بذر تمنا چه فشانیم ما
Одамии ҳеҷтар аз ҳеҷ кист
آدمی هیچ تر از هیچ کیست
То кунад андеша аз баҳр зист
تا کند اندیشه از بهر زیست
Дидӣ агар маслиҳатӣ дар адам
دیدی اگر مصلحتی در عدم
Бар асар он задӣ акнӯн қадам
بر اثر آن زدی اکنون قدم
Маслиҳати мо дгарӣ дида аст
مصلحت ما دگری دیده است
ӯ бикунад ҳар чаҳ писандида аст
او بکند هر چه پسندیده است
Шодам аз ӯгар ғам вагар шодӣаст
شادم از او گر غم وگر شادیست
Маънии ин бандагӣ озодӣаст
معنی این بندگی آزادیست