эй талаби чашмаи умеди мо
ای طلب چشمه امید ما
Завқи фуруши ғами ҷовиди мо
ذوق فروش غم جاوید ما
Ганҷи талаби зери қадам суда ем
گنج طلب زیر قدم سوده ایم
Вази талаб ганҷ нёсуда ем
وز طلب گنج نیاسوده ایم
Ҳар нафасами чашмаи гушои талаб
هر نفسم چشمه گشای طلب
Ҳар талабами ғолияи сои талаб
هر طلبم غالیه سای طلب
Нест адаб рӯй зира тофтан
نیست ادب روی زره تافتن
Варна ки донад бтўраҳ ёфтан
ورنه که داند بتوره یافتن
Моъдму зоти ту айни вуҷӯд
ماعدم و ذات تو عین وجود
Дасти адам кӣ дар ҳастӣ гушӯд
دست عدم کی در هستی گشود
Аз адами ороиш мо карда Эй
از عدم آرایش ما کرده ای
Гавҳарӣ аз ҳеҷ бароварда Эй
گوهری از هیچ برآورده ای
Неи ғалати ин нағма на ойин буд
نی غلط این نغمه نه آئین بود
Нағмаи зании яъси буруни байн буд
نغمه زنی یأس برون بین بود
Гарчи бзодими зи баҳри адам
گرچه بزادیم ز بحر عدم
Нисбати ганҷ аз пай инаст кам
نسبت گنج از پی این است کم
Нисбати ин ганҷ ба тъмирмост
نسبت این گنج به تعمیرماست
Зеби даҳ ин гуҳар бе баҳост
زیب ده این گهر بی بهاست
Гар хзФӣ аз ту шавад нур ёб
گر خزفی از تو شود نور یاب
Ханда занад бар гуҳари офтоб
خنده زند بر گهر آفتاب
Ин гуҳар аз нури ато бар фурӯз
این گهر از نور عطا بر فروز
Бурқаъи мастура нисбат бисӯз
برقع مستوره نسبت بسوز
Барг ва бар боғ футуҳам бидиҳ
برگ و بر باغ فتوحم بده
Заъфи тану қӯт рӯҳам бидиҳ
ضعف تن و قوت روحم بده
Заъф , чаҳ заъфӣ ки з ҷисм назор
ضعف ، چه ضعفی که ز جسم نزار
Соя симурғ кунам ошкор
سایه سیمرغ کنم آشکار
Гар бзмирм наад андешаи пой
گر بضمیرم نهد اندیشه پای
Бод гаронем биҷунбад зи ҷой
باد گرانیم بجنبد ز جای
Вари бифишорад , қадамӣ дар дилам
ور بفشارد، قدمی در دلم
Гардад аз он таҳти срии манзилам
گردد از آن تحت ثری منزلم
Чун бзмирм , биппарад мурғи роз
چون بضمیرم ، بپرد مرغ راز
Аз тиронм , натавон дошт боз
از طیرانم ، نتوان داشت باز
Мурғи сукӯн Ром кунад аз доми ман
مرغ سکون رم کند از دام من
Шҳпр ҷбрил шавад коми ман
شهپر جبریل شود کام من
Ҷилваи бмъроҷ маъонӣ кунам
جلوه بمعراج معانی کنم
Дрорнии чарб забонӣ кунам
درارنی چرب زبانی کنم
Васли туами равзан имон шавад
وصل توام روزن ایمان شود
Ҳар сар мӯем смнстон шавад
هر سر مویم صمنستان شود
Ин зарандӯда буна дар гудоз
این زر اندوده بنه در گداز
Сиккаи асляш бар афрӯзи боз
سکه اصلیش بر افروز باز
То нигарад чашми тамошои мо
تا نگرد چشم تماشای ما
Исми ту бар лавҳи мсмои мо
اسم تو بر لوح مسمای ما
Аз самароти ту Муҳамад , якеаст
از ثمرات تو محمد، یکیست
Венаи самар аз боғ тўбл андакӣаст
وین ثمر از باغ توبل اندکیست
Андакӣ аммо гули мақсӯд аз ӯст
اندکی اما گل مقصود از اوست
Ҳар ду ҷаҳон аз нафасаши мшкбўст
هر دو جهان از نفسش مشکبوست
Андакӣ аз миваи ин бӯстон
اندکی از میوه این بوستان
Ҳаст гаулӯгири ҳамаи дӯстон
هست گلوگیر همه دوستان
Вой ки дар боғи ту ин мурғи дун
وای که در باغ تو این مرغ دون
Нағма шоиста наризад бурун
نغمه شایسته نریزد برون
Кӯи пари ҷбрилии гулзори ҳол
کو پر جبریلی گلزار حال
То бигушоем бҳўои ту бол
تا بگشایم بهوای تو بال
Майкада роз шавад машрабам
میکده راز شود مشربم
Нағмаи мастонаи кушояди лабам
نغمه مستانه گشاید لبم
Боз шавад қуфли забони бастагӣ
باز شود قفل زبان بستگی
Замзамаи синҷиди лаби шойистагӣ
زمزمه سنجد لب شایستگی
Раҳмати худ бар дили урфии гумор
رحمت خود بر دل عرفی گمار
Кашмакаши чарх аз ӯ бози дор
کشمکش چرخ از او باز دار
Шоми аҷал каз дар ҷон бугзарад
شام اجل کز در جان بگذرد
Аз адами обод ҷаҳон бугзарад
از عدم آباد جهان بگذرد
Аз нафасаш давр макун ҷӯад ро
از نفسش دور مکن جود را
Нур шаҳодат бидиҳ ин дӯд ро
نور شهادت بده این دود را
Муждаи гулзор мухиллад бидиҳ
مژده گلزار مخلد بده
Барги раҳ аз дайн Муҳамад бидиҳ
برگ ره از دین محمد بده