Соъатиандӯда бнўри ато
ساعتی اندوده بنور عطا
Хилватёни ҳарами кибриё
خلوتیان حرم کبریا
Муждаи расонад бар рӯҳи аломин
مژده رساند بر روح الامین
Кӣ ту бишорат бар султони дайн
کی تو بشارت بر سلطان دین
Кӯси бишорати блби бом бар
کوس بشارت بلب بام بر
Муждаи борайши ором бар
مژده بارایش آرام بر
Нарми биболин ваии андари шитоб
نرم ببالین وی اندر شتاب
То нзндногаҳ аз оғӯши хоб
تا نزندناگه از آغوش خواب
Ҳон накунӣ каз паии бедоряш
هان نکنی کز پی بیداریش
Лаби бгшоӣии бтлбкориш
لب بگشائی بطلبکاریش
Дмбдми оҳистаи турои боғи ҷон
دمبدم آهسته ترا باغ جان
Домани райҳони атои барфашон
دامن ریحان عطا برفشان
Аз асари буи ки донад чаҳ бӯаст
از اثر بوی که داند چه بوست
Худ бигушоед мижаи хоби дӯст
خود بگشاید مژه خواب دوست
Чун мижа ронем кушодӣ диҳад
چون مژه رانیم گشادی دهد
Дида ӯ арз саводӣ диҳад
دیده او عرض سوادی دهد
Булбули ваҳйии бтрнм дар ой
بلبل وحیی بترنم در آی
Брчмнши ончӣ тавон месарой
برچمنش آنچه توان میسرای
Вонгаҳи азин шеваи Аннани бозкш
وانگه ازین شیوه عنان بازکش
Рахти боромгаҳи рози каш
رخت بآرامگه راز کش
Бо нафас гарм Биҷӯш вбгўӣ
با نفس گرم بجوش وبگوی
Хез ки эзад кунадат ҷустуҷӯӣ
خیز که ایزد کندت جستجوی
Амр чунинаст бҷони офарин
امر چنین است بجان آفرین
Каз қидмат арш шавад бӯсаи чин
کز قدمت عرش شود بوسه چین
Пеш бар ин мураккаби гардуни шитоб
پیش بر این مرکب گردون شتاب
Тарки адаби гир ва бигираш рикоб
ترک ادب گیر و بگیرش رکاب
Ғошия бар дӯш биовар Аннан
غاشیه بر دوش بیاور عنان
Бози ммон аз ҷилаваши нотавон
باز ممان از جلوش ناتوان
Рӯҳи амини барг бишорат гирифт
روح امین برگ بشارت گرفت
Боли баҳами барзад ва рухсат гирифт
بال بهم برزد و رخصت گرفت
Кард видоъи фалаки лоҷувард
کرد وداع فلک لاجورد
Қоидаи муждаи барӣ пеша кард
قاعده مژده بری پیشه کرد
Соя тӯбо талабед аз биҳишт
سایه طوبی طلبید از بهشت
Мардумаки дида бҳўро навишт
مردمک دیده بحورا نوشت
Вонгаҳ аз он ғолияи бӯи тору пуд
وانگه از آن غالیه بو تار و پود
Бофти яке нағзи ҳарири кабӯд
بافت یکی نغز حریر کبود
Зон бтрозиди шаби анбарин
زان بطرازید شب عنبرین
Бурқаъӣ афканд биравӣ замин
برقعی افکند بروی زمین
То накунад дидаи олӯдаи боз
تا نکند دیده آلوده باز
Баҳра нагирад зи тамошои роз
بهره نگیرد ز تماشای راز
Лек зи комаш чу буд бӯсаи гир
لیک ز کامش چو بود بوسه گیر
Бурқаъ вай гардад аз онхўши ҳарир
برقع وی گردد از آنخوش حریر
Нурӣ аз он субҳ ҷабин барграфт
نوری از آن صبح جبین برگرفت
Сунбули шаб дар чаман тар гирифт
سنبل شب در چمن تر گرفت
Дод биҳанҷори ишорати Аннан
داد بهنجار اشارت عنان
Гашт бар он боғ тараннум фишон
گشت بر آن باغ ترنم فشان
Хонаи фурушонаи брФтни шитофт
خانه فروشانه برفتن شتافت
Остни афшони бртўсни шитофт
آستن افشان برتوسن شتافت
Тавсани курсии кафани арши соқ
توسن کرسی کفن عرش ساق
Номи вай аз олами болои барроқ
نام وی از عالم بالا براق
Гарми рўштрзи дуои Масеҳ
گرم روشترز دعای مسیح
Нарми Аннани трзи каломи фасеҳ
نرم عنان ترز کلام فصیح
Як нафаси андеша суръат фишон
یک نفس اندیشه سرعت فشان
Гар буи аз ҷаҳл шавад ҳамАннан
گر بوی از جهل شود همعنان
Гарчи марои ҷяш буд маънавӣ
گرچه مرا جیش بود معنوی
Таб кунад аз иллати чобук рӯй
تب کند از علت چابک روی
Гар буи уфтад назараш дар гудоз
گر بوی افتد نظرش در گداز
Фӯт шавад ва ҳам биринҷи дароз
فوت شود و هم برنج دراز
Кард лаболаби чўшд ором ёб
کرد لبالب چوشد آرام یاب
Домани ороми диранги шитоб
دامن آرام درنگ شتاب
То равад осӯдатар андари ҳаво
تا رود آسوده تر اندر هوا
То бФлк буд саросари ҷило
تا بفلک بود سراسر جلا
Ҷозибаи нисбати дарёии ҷӯад
جاذبه نسبت دریای جود
Чашмаи нур аз дили зулмати рабӯд
چشمه نور از دل ظلمت ربود
Аз дар ин савмиъа то авҷи арш
از در این صومعه تا اوج عرش
Зери қадами иззати миъроҷи фарш
زیر قدم عزت معراج فرش
Баради бмидони фалактар ктоз
برد بمیدان فلک تر کتاز
Басти бтўсни зи қамари табли боз
بست بتوسن ز قمر طبل باز
Зад бқдмгоаҳи Уториди қадам
زد بقدمگاه عطارد قدم
Боз тарошед зи ҳураши қалам
باز تراشید ز حورش قلم
Зуҳраи ромишгар ҳурии нажод
زهره رامش گر حوری نژاد
Аз нафасаши авди бротши ниҳод
از نفسش عود برآتش نهاد
Кард бмидони чаҳоруми шитоб
کرد بمیدان چهارم شتاب
Меҳр масеҳо бибаред офтоб
مهر مسیحا ببرید آفتاب
Ҳалами вай аз баҳри дили каҷи ниҳод
حلم وی از بهر دل کج نهاد
Дашнаи баҳроми бшҳд об дод
دشنه بهرام بشهد آب داد
Муштарии овозаи васлаши шнФт
مشتری آوازه وصلش شنفت
Гирди раҳи вай бмслӣ бирафт
گرد ره وی بمصلی برفت
Ҷаъди мънбри бзҳли брФшонд
جعد معنبر بزحل برفشاند
Гавҳари дил дар таҳи анбари нишонд
گوهر دل در ته عنبر نشاند
Дар қадамаш то нуҳумин осмон
در قدمش تا نهمین آسمان
Собиту сайёраи ҷавоҳири нишон
ثابت و سیاره جواهر نشان
Нури буруни омада аз ҳар ду бол
نور برون آمده از هر دو بال
Рафт бқрбонгаҳи иди висол
رفت بقربانگه عید وصال
Баҳри суҷуди раҳ ӯ туамон
بهر سجود ره او توامان
Сад сараш аз ҳрбни мӯшади аён
صد سرش از هربن موشد عیان
Чун саратони бӯсаи зи поиши рабӯд
چون سرطان بوسه ز پایش ربود
Чашмаи ҳайвони з саробаш гушӯд
چشمه حیوان ز سرابش گشود
Чун асади он шер жёнро бидид
چون اسد آن شیر ژیانرا بدید
Дасти бдндон таҳайюр гузид
دست بدندان تحیر گزید
Сояи он ҷаъд ки дил ме фишонд
سایه آن جعد که دل می فشاند
Дар чамани сунбулаи сунбули нишонд
در چمن سنبله سنبل نشاند
Сояи ҷоҳаш чу бмизон фитод
سایه جاهش چو بمیزان فتاد
Дар сафари таҳти срии рӯи ниҳод
در سفر تحت ثری رو نهاد
Неши ситам дар дили ақраби шикаст
نیش ستم در دل عقرب شکست
Бар асараш роҳ наҳваст бибаст
بر اثرش راه نحوست ببست
Новакаш аз қавси чунон тези ҷуст
ناوکش از قوس چنان تیز جست
Каз ҷигари ҷаддии сабки хези ҷуст
کز جگر جدی سبک خیز جست
Бскаҳи бтъҷили фарс май ҷаҳонад
بسکه بتعجیل فرس می جهاند
Шарбатӣ аз далв нанушед ва ронад
شربتی از دلو ننوشید و راند
Ҳут аз он чашмаи нави олӯдаи гашт
حوت از آن چشمه نو آلوده گشت
Взолми тишнагии осӯдаи гашт
وزالم تشنگی آسوده گشت
Аз нуҳумин манзара чун бар гузашт
از نهمین منظره چون بر گذشت
Боргаҳи арши пар аз муждаи гашт
بارگه عرش پر از مژده گشت
Ҳар ки бҳўдҷ баряш хос буд
هر که بهودج بریش خاص بود
Дар раҳи он марҳалаи раққос буд
در ره آن مرحله رقاص بود
Икдўи қадам бо қадам хеш рафт
یکدو قدم با قدم خویش رفت
То бадари арши барин пеш рафт
تا بدر عرش برین پیش رفت
Сидраи саросемаи зғўғои нур
سدره سراسیمه زغوغای نور
Қўтаҳи занони арши бдрёии нур
قوطه زنان عرش بدریای نور
Монда на буруҷаи масофати қадам
مانده نه بروجه مسافت قدم
Зон сӯй ҳастӣ бурун аз адам
زان سوی هستی برون از عدم
Нестӣ ва ҳастӣ аз он пояи давр
نیستی و هستی از آن پایه دور
Вази қадами нури лаби сояи давр
وز قدم نور لب سایه دور
Суду зиёни мондаи бтоқи адам
سود و زیان مانده بطاق عدم
Ҳастӣ худ ҳашта дар аввали қадам
هستی خود هشته در اول قدم
Аз май нобӯди макони масти гашт
از می نابود مکان مست گشت
Шуълаи бозори ҷиҳати пасти гашт
شعله بازار جهت پست گشت
Пои табиати раҳ доман гирифт
پای طبیعت ره دامن گرفت
Мурғ тан афтод тпидн гирифт
مرغ تن افتاد طپیدن گرفت
Аз ҳарам эзадӣ омад Нидоӣ
از حرم ایزدی آمد ندای
Кӣ гуҳари ганҷи илоҳӣ дар ой
کی گهر گنج الهی در آی
Он бираваш муҳаррами дилҳои риш
آن بروش محرم دلهای ریش
Азм дарун кард адаби пеши пеш
عزم درون کرد ادب پیش پیش
Раъша бар андоми зтоби ҳаё
رعشه بر اندام زتاب حیا
Шастаи қадамҳо бглоби ҳаё
شسته قدمها بگلاب حیا
Рафт ва бабўсед лаби устон
رفت و ببوسید لب استان
Рафт бмжгони здрши грдҷон
رفت بمژگان زدرش گردجان
Бо нафасӣ аз дили худ гарм тар
با نفسی از دل خود گرم تر
Кард саломии зодби нарм тар
کرد سلامی زادب نرم تر
Бандаи навозона ҷавобяш гуфт
بنده نوازانه جوابیش گفت
То брмснди раҳаш аз гирд рафт
تا برمسند رهش از گرد رفت
Атр фишон рафт бнздики маҳд
عطر فشان رفت بنزدیک مهد
Иззати он баст ба он дарраи аҳд
عزت آن بست به آن دره عهد
Чеҳра бар он сидраи нёсўднӣ
چهره بر آن سدره نیاسودنی
Ҳар сари мӯи дидаи бгшўднӣ
هر سر مو دیده بگشودنی
Лек чу дар васл нагунҷад ҳиҷоб
لیک چو در وصل نگنجد حجاب
Ёфт зи рӯяти чамани дидаи об
یافت ز رویت چمن دیده آب
Дида худ диду басӣ нағз дид
دیده خود دید و بسی نغز دید
Зон бтмошо натавон мағз дид
زان بتماشا نتوان مغز دید
Софи шароби азалӣ дар кашид
صاف شراب ازلی در کشید
Навбатии он лаб гуё шунид
نوبتی آن لب گویا شنید
Он ки буд умматаш аммо баном
آن که بود امتش اما بنام
Он ки буд умматии ваии ҳаром
آن که بود امتی وی حرام
Марҳамат ом Биҷӯш омадаш
مرحمت عام بجوش آمدش
Мурғи шафоат бхрўш омадаш
مرغ شفاعت بخروش آمدش
Дил чу адаби дасти нишони ҳаё
دل چو ادب دست نشان حیا
Лаб чу асари ғӯтаи занон дар дуо
لب چو اثر غوطه زنان در دعا
Ҳар санамӣ каз талабаш рӯ намӯд
هر صنمی کز طلبش رو نمود
Бӯси иҷобати злбш дар рабӯд
بوس اجابت زلبش در ربود
Марҳамӣ оварад фарои дарди мо
مرهمی آورد فرا درد ما
Зайли гунаҳ пок шуд аз гирди мо
ذیل گنه پاک شد از گرد ما
Маъсияти мо ҳама олӯда кард
معصیت ما همه آلوده کرد
Лек ҳамон гӯш бифармуда кард
لیک همان گوش بفرموده کرد
Замзамаи анҷумани кибриё
زمزمه انجمن کبریا
Баҳри ту оҳиста бигӯям биё
بهر تو آهسته بگویم بیا
Ваа ки саросема шуд андеша ам
وه که سراسیمه شد اندیشه ام
Ҳарза дар оӣист дигар пеша ам
هرزه در آئیست دگر پیشه ام
Урфӣ аз ин зрўаҳи биёи брмтоз
عرفی از این ذروه بیا برمتاز
Гарми анонеи туу бас дар мтоз
گرم عنانی تو و بس در متاز
Табъи басӣ беадабӣ ме кунад
طبع بسی بی ادبی می کند
Хилвати яздон талабӣ ме кунад
خلوت یزدان طلبی می کند
Беадабиро гуҳари афрӯзи гашт
بی ادبی را گهر افروز گشت
Бонг бар аўзн ки адаби сӯзи гашт
بانگ بر اوزن که ادب سوز گشت
Маслиҳат инаст ки Монии биҷой
مصلحت این است که مانی بجای
эй қадами табъи блғзидни ой
ای قدم طبع بلغزیدن آی
Чун шаҳи дайни тӯҳфа хилват гирифт
چون شه دین تحفه خلوت گرفت
Шуд гуҳари афшон ва иҷозат гирифт
شد گهر افشان و اجازت گرفت
Рўбраҳ оварад ва сабк тоз гашт
روبره آورد و سبک تاز گشت
Чун баҳрам рафт ҳамон бози гашт
چون بحرم رفت همان باز گشت
Бистари худ чун бинишаст аз самоъ
بستر خود چون بنشست از سماع
Гар мтрк ёфт зи вақти видоъ
گر مترک یافت ز وقت وداع
Ҳар қадамӣ то дар оромгоҳ
هر قدمی تا در آرامگاه
Мӯътакифӣ бӯса фишондӣ бароа
معتکفی بوسه فشاندی براه
Рӯҳи амин низ ки вомонда буд
روح امین نیز که وامانده بود
Бӯсаи баҳри гом бар афшонда буд
بوسه بهر گام بر افشانده بود
Буд барошуфта аз ин тираи фарш
بود برآشفته از این تیره فرش
Зон талаби дӯсти рабӯдаши бърш
زان طلب دوست ربودش بعرش
Домани хилвати Бамён бар зада
دامن خلوت بمیان بر زده
Арш дар ояд з дараш сар зада
عرش در آید ز درش سر زده
Остни афшондаи барин домгоҳ
آستن افشانده برین دامگاه
Бскаҳи сабки рондаи боромгоаҳ
بسکه سبک رانده بآرامگاه
Урфӣ агар ҳаст барроқати бузин
عرفی اگر هست براقت بزین
Мондаи нишони қадам инак бибин
مانده نشان قدم اینک ببین
Бар асари раҳрави миъроҷи роз
بر اثر رهرو معراج راز
Гарм Аннан шавад всаҳ майдон битоз
گرم عنان شود وسه میدان بتاز
Гар ба мақомии рисии онҷои бимир
گر به مقامی رسی آنجا بمیر
Вар нарисӣ худ ба таманнои бимир
ور نرسی خود به تمنا بمیر