эй нафаси табъи адаби сӯзи шӯ

ای نفس طبع ادب سوز شو

Нағмаи заниро гуҳари афрӯзи шӯ

نغمه زنی را گهر افروز شو

Нағмаи рӯҳи аллоҳят соз кун

نغمه روح‌اللهیت ساز کن

Замзамаи наъти шаҳ оғоз кун

زمزمه نعت شه آغاز کن

Садрнишини шаҳи пайғамбарӣ

صدرنشین شه پیغمبری

Ҷавҳарёнро ба гуҳари ҷавҳарӣ

جوهریان را به گهر جوهری

СирФии гавҳари арбоби дард

صیرفی گوهر ارباب درد

Бардаи зи баси ранҷи кашии оби дард

برده ز بس رنج کشی آب درد

Гавҳари ганҷинаи файзии гушой

گوهر گنجینه فیضی گشای

Ҷавҳари ойина маънӣ намой

جوهر آئینه معنی نمای

Ҷавҳар ӯ синаи танги ошно

جوهر او سینه تنگ آشنا

Гавҳар ӯ офати санги ошно

گوهر او آفت سنگ آشنا

Гӯ чаҳ шуд он санги ситами хези ту

گو چه شد آن سنگ ستم خیز تو

Он хзФ дар гуҳари овези ту

آن خزف در گهر آویز تو

Тоаш басоем бқдми зери пой

تاش بسایم بقدم زیر پای

Вонгаҳи азу дида кунам серумаи соӣ

وآنگه ازو دیده کنم سرمه سای

Балки басоем на бкоми ситам

بلکه بسایم نه بکام ستم

Зонка бҳли микндш аз карам

زانکه بحل میکندش از کرم

Гавҳари худро бишикаст озмуд

گوهر خود را بشکست آزمود

Ҷавҳар ӯро бадв олам намӯд

جوهر او را بدو عالم نمود

Яъне агар ҳаст турои гавҳарӣ

یعنی اگر هست ترا گوهری

Башикан ва аз вай бинмо ҷавҳарӣ

بشکن و از وی بنما جوهری

Яъне азон михрозон май харош

یعنی ازان میخرازان می خراش

Он бустони ин бФшон зуд бош

آن بستان این بفشان زود باش

Ваон шаҷартар самар аз нур ёфт

وان شجرتر ثمر از نور یافت

Равзаи яке дар шаҷар тавр ёфт

روضه یکی در شجر طور یافت

Ганҷи маъонӣ ба санои худоӣ

گنج معانی به ثنای خدای

Бскаҳ барафшонад внбўдши сарой

بسکه برافشاند ونبودش سرای

Санг талаб кард ки бо рӯй зард

سنگ طلب کرد که با روی زرد

Гавҳари хўбшкнд аз тоби дард

گوهر خوبشکند از تاب درد

Санги куҷои тарк адаб ме кунад

سنگ کجا ترک ادب می کند

Гавҳар ӯ санг талаб ме кунад

گوهر او سنگ طلب می کند

То гуҳари ваии тиҳӣ аз риштаи гашт

تا گهر وی تهی از رشته گشت

Лаъли бхўни ҷигари оғиштаи гашт

لعل بخون جگر آغشته گشت

Бскаҳи з ҷӯшидани хӯн ранг дошт

بسکه ز جوشیدن خون رنگ داشت

Санги бФсодӣ гавҳар гумошт

سنگ بفصادی گوهر گماشت

Бскаҳи заҳри захми баради лиззатӣ

بسکه زهر زخم برد لذتی

Бар гуҳараши санг наад миннатӣ

بر گهرش سنگ نهد منتی

Урфӣ агар гавҳар покят ҳаст

عرفی اگر گوهر پاکیت هست

Лиззати миннати бабрад ҳар шикаст

لذت منت ببرد هر شکست

Ҷавҳар худ башикан възти шумор

جوهر خود بشکن وعزت شمار

Замзамаи умматӣ аз вай барор

زمزمه امتی از وی برآر

эй зи ту ороиши въсмти зтў

ای ز تو آرایش وعصمت زتو

Шаръи магаси рони табиати зтў

شرع مگس ران طبیعت زتو

Ҳасани набуввати бтў зебанда аст

حسن نبوت بتو زیبنده است

Ранҷи муҳаббати бтўи дил зинда аст

رنج محبت بتو دل زنده است

Носиаҳи фақри замини бӯси ту

ناصیه فقر زمین بوس تو

Исмати мо сояи номӯси ту

عصمت ما سایه ناموس تو

Марҳаматат чун гунаҳами бишмор

مرحمتت چون گنهم بیشمار

Тишнагӣат чун нафасами обдор

تشنگیت چون نفسم آبدار

Хандаи магари сӯии тўош роҳ нест

خنده مگر سوی تواش راه نیست

Каз мазаи шаҳди ту огоҳ нест

کز مزه شهد تو آگاه نیست

Лаб магушо то бар оби ҳаёт

لب مگشا تا بر آب حیات

Бози чшди талхии лаб аз набот

باز چشد تلخی لب از نبات

Гар лабати афсун бмдоўо диҳад

گر لبت افسون بمداوا دهد

Аз нафаси марг масеҳо диҳад

از نفس مرگ مسیحا دهد

Вари бмгси гарм бароне нафас

ور بمگس گرم برانی نفس

Шуъла бхртўм рибоед магас

شعله بخرطوم رباید مگس

Боди сулаймон чу ббоғти вазид

باد سلیمان چو بباغت وزید

Ҷилваи шамшоди равон ту дид

جلوه شمشاد روان تو دید

Гӯшаи авранг сулаймон гузошт

گوشه اورنگ سلیمان گذاشت

Чеҳра бҷорў бикашӣ бргмошт

چهره بجارو بکشی برگماشت

Боғи турои рӯҳи амини андалеб

باغ ترا روح امین عندلیب

Боди Масеҳ аз чаманати бардаи таййиб

باد مسیح از چمنت برده طیب

Оби масеҳо шудаи хоки раҳат

آب مسیحا شده خاک رهت

То бишитобад ба таяммуми гуҳат

تا بشتابد به تیمم گهت

Нолши ин бе ту длошўби даҳр

نالش این بی تو دلاشوب دهر

Оби ман аз ҳиҷри ту ошӯби заҳр

آب من از هجر تو آشوب زهر

Аз ҳарами рози бурун монда ем

از حرم راز برون مانده ایم

Мунфаил аз аҳли дарун монда ем

منفعل از اهل درون مانده ایم

Наъти ту аз оинаам нанги барад

نعت تو از آینه ام ننگ برد

То ҳама аз дидаи табъами стрд

تا همه از دیده طبعم سترد

Ман кӣму ҷавҳари табъами кадом

من کیم و جوهر طبعم کدام

То барам аз гавҳари наъти ту ном

تا برم از گوهر نعت تو نام

Шавқи ман ин беадабӣ ме кунад

شوق من این بی ادبی می کند

Даъвии чандин сабабӣ ме кунад

دعوی چندین سببی می کند

Ақл ки боғи сифати орои тест

عقل که باغ صفت آرای تست

Ташнаи зинатгарӣ рои тест

تشنه زینت گری رای تست

Қабз туро наУмия музди врбод

قبض ترا نامیه مزد ورباد

Боғи ту аз файзи ту маъмури бод

باغ تو از فیض تو معمور باد

эй ки диҳии ганҷи ътороигон

ای که دهی گنج عطارایگان

Гавҳари ганҷина бърФӣ фишон

گوهر گنجینه بعرفی فشان

Вар гуҳараш ҳаст сазовори ганҷ

ور گهرش هست سزاوار گنج

Лутф ту медонаду эсори ганҷ

لطف تو میداند و ایثار گنج

эй нигарони хуфтаи ҳушёри маст

ای نگران خفته هشیار مست

Шоҳиди маънӣ бъморӣ нишаст

شاهد معنی بعماری نشست

Рақси кунони баҳри видоъи омада

رقص کنان بهر وداع آمده

Ноқау маҳмили бсмоъи омада

ناقه و محمل بسماع آمده

Хез ва ду рӯзяши Аннангири хез

خیز و دو روزیش عنانگیر خیز

Ҷумла харобем бтъмири хез

جمله خرابیم بتعمیر خیز

Шарми маломати барад аз нанги мо

شرم ملامت برد از ننگ ما

Гавҳар имон шаканд санги мо

گوهر ایمان شکند سنگ ما

Ҳар ду аз ин савмиъа Ром карда ем

هر دو از این صومعه رم کرده ایم

Рӯи бҳрмгоаҳ адам карда ем

رو بحرمگاه عدم کرده ایم

Мо сафарии роҳрнон дар камӣн

ما سفری راهرنان در کمین

Мояи мо гавҳари имони вдин

مایه ما گوهر ایمان ودین

Хез ки моро сар ин кард нест

خیز که ما را سر این کرد نیست

Ҳамраҳи ин ғофилаи як мард нест

همره این غافله یک مرد نیست

Ҷумлаи матоъ аз пай ғорат барем

جمله متاع از پی غارت بریم

Ҷинси харобӣ бъморт барем

جنس خرابی بعمارت بریم

эй ту иморатгари муштии хароб

ای تو عمارتگر مشتی خراب

Ваии зтўи қоруни замин ганҷ ёб

وی زتو قارون زمین گنج یاب

Маҷлиси мо тира тараст аз димоғ

مجلس ما تیره تر است از دماغ

Нест бгнҷӣ на равои шаби чароғ

نیست بگنجی نه روا شب چراغ

Шаръи ту осӯда дар ин дом чанд

شرع تو آسوده در این دام چند

Ранҷи муҳаббати буии ором чанд

رنج محبت بوی آرام چند

Ин қамар аз баҳри чунин бурҷ нест

این قمر از بهر چنین برج نیست

Ин гуҳари ороиши ин дарҷ нест

این گهر آرایش این درج نیست

Маҳмили ороми бҷмозаҳи банд

محمل آرام بجمازه بند

Зевари ин муждаи боўозаҳи банд

زیور این مژده بآوازه بند

Бскаҳи барраи шамъи дуои сӯхтам

بسکه بره شمع دعا سوختم

Гӯша маҳмил бинмо сӯхтам

گوشه محمل بنما سوختم

Бскаҳ кунам ёди лабати гиряи нок

بسکه کنم یاد لبت گریه ناک

Бе ту кашами ҷуръаи рӯҳии Фдок

بی تو کشم جرعه روحی فداک

Чашми ману чашмаи ҳайвон яке аст

چشم من و چشمه حیوان یکی است

Оби ману хӯни шаҳидон яке аст

آب من و خون شهیدان یکی است

То бкӣ аз минбари зулмати тсиб

تا بکی از منبر ظلمت تصیب

Нағмаи тазвири براردи хатиб

نغمه تزویر برآرد خطیب

Хезу тараннуми бпиши дрФкн

خیز و ترنم بپیش درفکن

Ваз нафаст мавҷ бигӯ ҳар фикан

وز نفست موج بگو هر فکن

Савмиъа оростаанд аз риё

صومعه آراسته اند از ریا

Шаръ навост ин бтмошои биё

شرع نواست این بتماشا بیا

Хез ва бар афкани зи ҷабинаши ниқоб

خیز و بر افکن ز جبینش نقاب

То бштосими шаб аз офтоб

تا بشتاسیم شب از آفتاب

Шаръи туро ҷумла дар афзоишанд

شرع تو را جمله در افزایشند

Дар садади зинат ва ороишанд

در صدد زینت و آرایشند

Бскаҳ дар афзӯда дар ӯ баргу соз

بسکه در افزوده در او برگ و ساز

Гар бинмоем нашносяш боз

گر بنمایم نشناسیش باز

Гарчи аз ин тайифаи пинҳон ба аст

گرچه از این طایفه پنهان به است

Шаръи ту чун теғи ту урён ба аст

شرع تو چون تیغ تو عریان به است

Ин ррбии ғаш ки бар ӯ ном туаст

این رربی غش که بر او نام توست

Дасти бадаст омаданаши сиккаи шаст

دست بدست آمدنش سکه شست

Бар лаби вай тоза кун ин ном ро

بر لب وی تازه کن این نام را

Сиккаи нави зани зари ислом ро

سکه نو زن زر اسلام را

Мо ҳамаи ранҷуру масеҳои тўӣӣ

ما همه رنجور و مسیحا توئی

Доруии бидрдии дилҳо тўӣӣ

داروی بیدردی دلها توئی

Ним дуои баҳри ду олам бас аст

نیم دعا بهر دو عالم بس است

Бали зтўи оҳанги дуои ҳам бас аст

بل زتو آهنگ دعا هم بس است

Бо нафаси нойиби тӯфони Нӯҳ

با نفس نایب طوفان نوح

Кини хасу хошоки брўбди зи рӯҳ

کین خس و خاشاک بروبد ز روح

Бо нафаси маст май марҳамат

با نفس مست می مرحمت

Каз раҳи мо рафта шавад маъсият

کز ره ما رفته شود معصیت

Дасти баровар ки маҳал дуост

دست برآور که محل دعاست

Бар нафаст рӯҳ иҷобат навост

بر نفست روح اجابت نواست

Шустани олоиши мушти ғубор

شستن آلایش مشت غبار

Саҳл буд бар ту чу абри баҳор

سهل بود بر تو چو ابر بهار

Ҳосили ин боғи мусаллами крост

حاصل این باغ مسلم کراست

Суду зӣонаш ки бар дғми крост

سود و زیانش که بر دغم کراست

Гарчи ба сад маъсият олӯда ем

گرچه به صد معصیت آلوده‌ایم

Чун ту шафиъӣ чаҳ ғам осӯда ем

چون تو شفیعی چه غم آسوده ایم

Синаи урфӣ ки ғам андеш туаст

سینه عرفی که غم اندیش توست

Роҳатии ъзи ту ва риш туаст

راحتی عز تو و ریش توست

Раҳи шифои хона розаш бидиҳ

ره شفا خانه رازش بده

Марҳами носур навозиш бидиҳ

مرهم ناسور نوازش بده